قال الإمام الصادق عليه السلام:
جِئْتُ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَدَخَلْتُ فَجَاءَتِ اَلْجَارِيَةُ فَقَالَتْ قَدْ جِئْتُكَ بِالدَّابَّةِ فَقَالَ ع يَا أُمَّ سَعِيدٍ أَيُّ شَيْ ءٍ هَذِهِ اَلدَّابَّةُ أَيْنَ تَبْغِينَ أَيْنَ تَذْهَبِينَ قَالَتْ قُلْتُ لِأَزُورَ قُبُورَ اَلشُّهَدَاءِ فَقَالَ أَخْبِرِينِي ذَلِكَ اَلْيَوْمَ مَا أَعْجَبَكُمْ يَا أَهْلَ اَلْعِرَاقِ تَأْتُونَ اَلشُّهَدَاءَ مِنْ سَفَرٍ بَعِيدٍ وَ تَتْرُكُونَ سَيِّدَ اَلشُّهَدَاءِ وَ لاَ تَأْتُونَهُ قَالَتْ قُلْتُ لَهُ مَنْ سَيِّدُ اَلشُّهَدَاءِ فَقَالَ اَلْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ ع قَالَتْ قُلْتُ إِنِّي اِمْرَأَةٌ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِمَنْ كَانَتْ مِثْلَكِ أَنْ تَذْهَبَ إِلَيْهِ وَ تَزُورَهُ قُلْتُ أَيُّ شَيْ ءٍ لَنَا فِي زِيَارَتِهِ قَالَ تَعْدِلُ حِجَّةً وَ عُمْرَةً وَ اِعْتِكَافَ شَهْرَيْنِ فِي اَلْمَسْجِدِ اَلْحَرَامِ وَ صِيَامَهُمَا .
ام سعید احمسیه گوید: نزد امام صادق علیه السلام بودم که کنیزم آمد و گفت که چهارپا را آوردم. امام-علیه السلام-فرمود: ای ام سعید بگو که این چهارپا از آن چیست و به کجا خواهی رفت؟ عرض کردم: می خواهم که به زیارت قبور شهیدان روم. فرمود: اینک مرا بازگو که چرا کار شما مردم عراق این قدر شگفت آور شده است؟ برای زیارت شهیدان گام در سفری درازناک می نهید و زیارت سید الشهدا را وامی رهانید. آیا به زیارت او نمی روید؟ عرض کردم: من زن هستم. فرمود: اشکالی ندارد که کسی همچون تو به سوی مزارش ره سپارد و او را زیارت نماید. عرض کردم: در زیارت او چه پاداشی از آن من گردد؟ فرمود: زیارت او با یک حج و یک عمره و اعتکاف دو ماه در مسجد الحرام و روزه دو ماه در آن مسجد برابر آید.