قال الإمام الصادق عليه السلام:
وَرَدَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع فِي أَوَّلِ وِلاَيَةِ أَبِي جَعْفَرٍ فَنَزَلَ اَلنَّجَفَ فَقَالَ يَا مُوسَى اِذْهَبْ إِلَى اَلطَّرِيقِ اَلْأَعْظَمِ فَقِفْ عَلَى اَلطَّرِيقِ فَانْظُرْ فَإِنَّهُ سَيَجِيئُكَ رَجُلٌ مِنْ نَاحِيَةِ اَلْقَادِسِيَّةِ فَإِذَا دَنَا مِنْكَ فَقُلْ لَهُ هَاهُنَا رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ رَسُولِ اَللَّهِ ص يَدْعُوكَ فَيَجِي ءُ مَعَكَ قَالَ فَذَهَبْتُ حَتَّى قُمْتُ عَلَى اَلطَّرِيقِ وَ اَلْحَرُّ شَدِيدٌ فَلَمْ أَزَلْ قَائِماً حَتَّى كِدْتُ أَعْمَى وَ أَنْصَرِفُ وَ أَدَعُهُ إِذْ نَظَرْتُ إِلَى شَيْ ءٍ مُقْبِلٍ شِبْهِ رَجُلٍ عَلَى بَعِيرٍ قَالَ فَلَمْ أَزَلْ أَنْظُرُ إِلَيْهِ حَتَّى دَنَا مِنِّي فَقُلْتُ لَهُ يَا هَذَا هَاهُنَا رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ رَسُولِ اَللَّهِ ص يَدْعُوكَ وَ قَدْ وَصَفَكَ لِي قَالَ اِذْهَبْ بِنَا إِلَيْهِ قَالَ فَجِئْتُهُ حَتَّى أَنَاخَ بَعِيرَهُ نَاحِيَةً قَرِيباً مِنَ اَلْخَيْمَةِ قَالَ فَدَعَا بِهِ فَدَخَلَ اَلْأَعْرَابِيُّ إِلَيْهِ وَ دَنَوْتُ أَنَا فَصِرْتُ بَابَ اَلْخَيْمَةِ أَسْمَعُ اَلْكَلاَمَ وَ لاَ أَرَاهُمَا فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع مِنْ أَيْنَ قَدِمْتَ قَالَ مِنْ أَقْصَى اَلْيَمَنِ قَالَ فَأَنْتَ مِنْ مَوْضِعِ كَذَا وَ كَذَا قَالَ نَعَمْ أَنَا مِنْ مَوْضِعِ كَذَا وَ كَذَا قَالَ فَمَا جِئْتَ هَاهُنَا قَالَ جِئْتُ زَائِراً لِلْحُسَيْنِ ع فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع فَجِئْتَ مِنْ غَيْرِ حَاجَةٍ إِلاَّ اَلزِّيَارَةَ قَالَ جِئْتُ مِنْ غَيْرِ حَاجَةٍ لَيْسَ إِلاَّ أَنْ أُصَلِّيَ عِنْدَهُ وَ أَزُورَهُ وَ أُسَلِّمَ عَلَيْهِ وَ أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ مَا تَرَوْنَ مِنْ زِيَارَتِهِ قَالَ نَرَى فِي زِيَارَتِهِ اَلْبَرَكَةَ فِي أَنْفُسِنَا وَ أَهَالِينَا وَ أَوْلاَدِنَا وَ أَمْوَالِنَا وَ مَعَايِشِنَا وَ قَضَاءِ حَوَائِجِنَا قَالَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع أَ فَلاَ أَزِيدُكَ مِنْ فَضْلِهِ فَضْلاً يَا أَخَا اَلْيَمَنِ قَالَ زِدْنِي يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ قَالَ زِيَارَةُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع تَعْدِلُ حِجَّةً مَقْبُولَةً مُتَقَبَّلَةً زَاكِيَةً مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ ص فَتَعَجَّبَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِي وَ اَللَّهِ حِجَّتَيْنِ مَبْرُورَتَيْنِ مُتَقَبَّلَتَيْنِ زَاكِيَتَيْنِ مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ ص فَتَعَجَّبَ مِنْ ذَلِكَ فَلَمْ يَزَلْ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع يَزِيدُ حَتَّى قَالَ ثَلاَثِينَ حِجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً زَاكِيَةً مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ ص .
راوی گوید: امام علیه السلام فرمود: ای برادر یمنی آیا نمی خواهی که از فضیلت زیارت آن حضرت-علیه لسلام-فزون تر گویم؟ عرض کرد: آری، ای فرزند پیامبر خدا بر آن بیفزای. فرمود: به راستی زیارت امام حسین علیه السلام با یک حج پذیرفته شده و کامل و پاک که به همراه پیامبر خدا صلی الله علیه و آله باشد برابر آید. آن مرد یمنی به شگفت آمد. امام صادق علیه السلام فرمود: آری، به خدا سوگند که با دو حج درست و پذیرفته شده و پاک که به همراه پیامبر خدا صلی الله علیه و آله باشد برابر آید. آن مرد یمنی دیگر بار به شگفت آمد و امام علیه السلام بر این تعداد حج بیفزود تا اینکه فرمود: زیارت امام حسین علیه السلام با سی حج درست و پذیرفته شده و پاک که به همراه پیامبر خدا صلی الله علیه و آله باشد برابر آید.