حدیث امام علی (ع) درباره سکوت در وقت ندانستن

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِيَّاكَ وَ اَلْكَلاَمَ فِيمَا لاَ تَعْرِفُ طَرِيقَتَهُ وَ لاَ تَعْلَمُ حَقِيقَتَهُ فَإِنَّ قَوْلَكَ يَدُلُّ عَلَى عَقْلِكَ وَ عِبَارَتَكَ تُنْبِىءُ عَنْ مَعْرِفَتِكَ فَتَوَقَّ مِنْ طُولِ لِسَانِكَ مَا أَمِنْتَهُ وَ اِخْتَصِرْ مِنْ كَلاَمِكَ مَا اِسْتَحْسَنْتَهُ فَإِنَّهُ بِكَ أَجْمَلُ وَ عَلَى فَضْلِكَ أَدَل

از آنچه راه آن را نشناسی و حقیقت آن را ندانی سخن نگو؛ زیرا گفتار تو نمودار خرد توست و سخت از شناخت تو خبر می دهد.پس خود را از زبان درازی دور نگه دار تا از زیان آن ایمن باشی.در سخن به آنچه آن را به نیکی می دانی اکتفا کن؛ پس همانا این کار برای تو زیباتر است و بر بلندی مرتبه ات بهترین گواه.