حدیث امام علی (ع) درباره همنشینی با حکیمان و دانشمندان

قال الإمام عليّ عليه السلام:

عَجِبْتُ لِمَنْ يَرْغَبُ فِي اَلتَّكَثُّرِ مِنَ اَلْأَصْحَابِ كَيْفَ لاَ يَصْحَبُ اَلْعُلَمَاءَ اَلْأَلِبَّاءَ اَلْأَتْقِيَاءَ اَلَّذِينَ يَغْنَمُ فَضَائِلَهُمْ وَ تَهْدِيهِ تهذبه عُلُومُهُمْ وَ تُزَيِّنُهُ صُحْبَتُهُم

در شگفتم از کسی که مایل به همنشینان بسیار است، چگونه با دانشمندان خردمند و پرهیزگار همنشینی نمی کند.کسانی که فزونیهای خود را ارزانی دارند و دانششان را به او هدیه کنند و او را به همنشینی خود آراسته سازند.