حدیث امام علی (ع) درباره بیم و امید

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ لاَ يَسْأَلَ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ شَيْئا إِلاَّ أَعْطَاهُ فَلْيَيْئَسْ مِنَ اَلنَّاسِ وَ لاَ يَكُونُ لَهُ رَجَاءٌ إِلاَّ اَللَّهَ سُبْحَانَه

هر گاه کسی از شما بخواهد که آنچه از پروردگار تقاضا می کند به او بدهد، باید از مردم مأیوس باشد و امیدی جز به خداوند نداشته باشد.