حدیث امام علی (ع) درباره آثار حکومت ستمگر

قال الإمام عليّ عليه السلام:

يَأْتِي عَلَى اَلنَّاسِ زَمَانٌ لاَ يُقَرَّبُ فِيهِ إِلاَّ اَلْمَاحِلُ وَ لاَ يُسْتَظْرَفُ فِيهِ إِلاَّ اَلْفَاجِرُ وَ لاَ يُضَعَّفُ فِيهِ إِلاَّ اَلْمُنْصِفُ يَعُدُّونَ اَلصَّدَقَةَ غُرْما وَ صِلَةَ اَلرَّحِمِ مَنّا وَ اَلْعِبَادَةَ اِسْتِطَالَة عَلَى اَلنَّاسِ وَ يَظْهَرُ عَلَيْهِمُ اَلْهَوَى وَ يَخْفَى بَيْنَهُمُ اَلْهُدَى

روزگاری بر مردم فرا رسد که مقرّب نشود مگر فریبکار، و زیرک شمرده نشود مگر ناپاک، و ناتوان شمرده نشود مگر با انصاف. صدقه را برای باج خواهی، و صله رحم را برای منّت، و عبادت را برای سربلندی بر مردم بدانند. هوای نفس بر آنها آشکار و هدایت در میان آنها پنهان می شود.