قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
جَاءَ رَجُلٌ إِلَى سَلْمَانَ اَلْفَارِسِيِّ فَدَعَاهُ فَقَالَ إِنَّ فُلاَنا صَنَعَ لَكَ طَعَاما فَقَالَ أَقْرِئْهُ مِنِّي اَلسَّلاَمَ وَ قُلْ لَهُ أَنَا وَ مَنْ مَعِي فَرَجَعَ اَلرَّسُولُ فَقَالَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ قَالَ فَقُمْنَا وَ كُنَّا ثَلاَثَةَ عَشَرَ رَجُلا فَأَتَيْنَا اَلْبَابَ فَاسْتَأْذَنَ فَخَرَجَ رَبُّ اَلْبَيْتِ فَأَخَذَ بِيَدِ سَلْمَانَ فَأَدْخَلَهُ اَلْبَيْتَ فَأَمَرَ رِفْقَتَنَا عَنْ يَمِينِهِ وَ شِمَالِهِ فَأَجْلَسَهُ وَ حَلَّ زِرَّ قَمِيصِهِ وَ كَانَ أَيَّامَ حَرٍّ فَفَرِحَ مِنْهُ فَضَحِكَ سَلْمَانُ فَفَرِحْنَا بِضِحْكِهِ فَقُلْنَا يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ مَا اَلَّذِي أَضْحَكَكَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ يَقُولُ مَا مِنْ رَجُلٍ مُسْلِمٍ أَكْرَمَ أَخَاهُ اَلْمُسْلِمَ بِتَكْرِمَةٍ يُرِيدُ بِهَا وَجْهَ اَللَّهِ إِلاَّ نَظَرَ اَللَّهُ إِلَيْهِ وَ مَا نَظَرَ اَللَّهُ إِلَى عَبْدٍ فَلاَ يُعَذِّبُهُ أَبَدا .
مردی خدمت سلمان فارسی رحمه اللّٰه آمد و او را دعوت نمود، و گفت:فلانی غذایی برای شما تهیه کرده، سلمان گفت:سلام مرا به او برسان و به او بگو:من و هر که با من هست بیاییم؟آن شخص رفت و برگشت و گفت:همگی بیایید، مرد گفت:برخاستیم در حالی که سیزده نفر بودیم به در آن خانه رسیدیم، سلمان اجازۀ ورود خواست، صاحب خانه بیرون آمد و دست سلمان را گرفته و وارد خانه کرد، و به دوستان ما امر کرد که طرف راست و چپ او بنشینند، او سلمان را نشاند و چون هوا گرم بود دکمۀ پیراهنش را باز نمود و خوشحال شد، سلمان خنده اش گرفت، همگی ما نیز خندیدیم، و گفتیم:ای ابا عبد اللّٰه چرا خندیدی؟گفت:از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله شنیدم که می فرمود:هر مسلمانی که برادر مسلمان خود را احترام کند، و در این عمل نیت خدایی داشته باشد، خداوند به او نظر می کند، و هر که مورد نظر خداوند قرار گیرد هرگز عذاب نشود.