قال الإمام عليّ عليه السلام:
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اَلْفَقْرُ يُخْرِسُ اَلْفَطِنَ عَنْ حُجَّتِهِ وَ اَلْمُقِلُّ غَرِيبٌ فِي بَلْدَتِهِ طُوبَى لِمَنْ ذَكَرَ اَلْمَعَادَ وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ وَ قَنِعَ بِالْكَفَافِ اَلْغِنَى فِي اَلْغُرْبَةِ وَطَنٌ وَ اَلْفَقْرُ فِي اَلْوَطَنِ غُرْبَةٌ اَلْقَنَاعَةُ مَالٌ لاَ يَنْفَدُ اَلْفَقْرُ اَلْمَوْتُ اَلْأَكْبَرُ إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى فَرَضَ فِي أَمْوَالِ اَلْأَغْنِيَاءِ أَقْوَاتَ اَلْفُقَرَاءِ فَمَا جَاءَ فَقِيرٌ إِلاَّ بِمَا مَنَعَ غَنِيٌّ مَا أَحْسَنَ تَوَاضُعَ اَلْأَغْنِيَاءِ لِلْفُقَرَاءِ طَلَبا لِمَا عِنْدَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَحْسَنُ مِنْهُ تِيهُ اَلْفُقَرَاءِ عَلَى اَلْأَغْنِيَاءِ اِتِّكَالا عَلَى اَللَّهِ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:فقر زبان شخص زیرک را از بیان دلیلش لال می کند، و کسی که تنگدست است در شهر خود غریب است، خوشا بحال کسی که بیاد معاد باشد، و برای حساب کار کند، و به کفاف در زندگی قانع باشد، بی نیازی در غربت وطن است، و تنگدستی در وطن غربت است، قناعت مالی است که از بین نرود، فقر مرگ بزرگ است، خداوند سبحانه و تعالی در اموال ثروتمندان غذاهای فقرا را قرار داده، فقیری گرسنه نمی ماند مگر اینکه ثروتمندی او را از آن محروم گرداند، چقدر زیباست فروتنی ثروتمندان در مقابل فقرا برای خواستن ثوابی که نزد خدای عزّ و جل است، و بهتر از آن تکبر کردن فقیران بر ثروتمندان است در حالی که متّکی به خدا باشند.