حدیث پیامبر اکرم (ص) درباره خدایا! دوستش بدار

خدایا! دوستش بدار
شماره ۱۹۷۱۶ پیامبر اکرم (ص)

قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:

عن انس بن مالک اهدی لرسول الله صلی الله علیه وآله طیر فقال: اللّهُمَّ ائْتِنی بِرَجُلٍ یحِبُّهُ اللهُ وَ یحِبُّهُ رَسُولُهُ، قالَ أنَس: فَأتی عَلِی فَقَرَعَ البابَ فَقُلْتُ: إنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ مَشْغُولٌ وَ کنْتُ احِبُّ أنْ یکونَ مِنَ الأنْصارِ ثُمَّ، إنَّ عَلِیاً فَعَلَ مِثْلَ ذلِک، ثُمَّ أتَی الثالِثَةَ، فَقالَ رَسُولُ الله صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ: یا أنَسُ أدْخِلْهُ فَقَدْ عَنَیتُهُ فَلَمّا أقْبَلَ قَالَ: اللّهُمَّ والِ اللّهُمَّ والِ.

از انس بن مالک روایت شده: پرنده کباب شده ای برای رسول خدا صلی الله علیه وآله هدیه آوردند حضرت فرمود: خدایا مردی را برسان که خدا او را دوست می دارد و پیامبر نیز او را دوست می دارد تا با من در خوردن این مرغ بریان شریک شود. انس گوید: «ناگهان علی در را کوفته تا بر پیامبر صلی الله علیه وآله وارد شود.» گفتم: «رسول خدا صلی الله علیه وآله سرگرم کاری است و دوست داشتم شخصی که می آید از انصار (مردم مدینه) باشد.» طولی نکشید بار دیگر علی در را به صدا درآورد، سومین بار نیز علی در را زد. در این هنگام پیامبر فرمود: «در را باز کن که من در دعایم او را قصد کردم.» و چون علی به نزد رسول خدا رسید پیامبر اکرم گفت: «خداوندا! دوستش بدار، خداوندا! دوستش بدار.»

  1. اسد الغابة، 30: 4. در آن آمده است این حدیث را بیش از یک راوی از انس روایت کرده اند. البدایة و النهایة، 354: 7 و 388؛ العلل المتناهیة، 323: 1/ 367 و 234/ 373 و 375 و 236/ 376 و 377؛ تاریخ دمشق، 2/ 131/ 639 و در موارد متعدد دیگر این کتاب این حدیث نقل شده است. خوارزمی در مقتل الحسین علیه السلام، ص 46 می نویسد: حافظ ابن مردویه این حدیث را با صد و بیست سند روایت کرد: و ابو عبدالله حافظ گوید: حدیث طیر را اگر چه مسلم و بخاری درکتاب خود نیاورده اند صحیح است اگر خواهان اطلاعات گسترده تر در این زمینه هستید به کتاب العبقات مراجعه فرمایید.
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه