حدیث پیامبر اکرم (ص) درباره قرین قرآن

قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:

قال رسول الله صلی الله علیه وآله فی مرض موته: أیهَا النّاسُ یوشَک أنْ اقْبَضَ قَبْضاً سَریعاً فَینْطَلِقُ بی، وَقَدْ قَدَّمْتُ إلَیکمْ الْقَوْلَ مَعْذِرَةً إلَیکمْ: ألا إنّی مُخْلِفٌ فیکمْ کتابَ رَبّی عَزَّوَجَلَّ وَعِتْرَتِی أهْلَ بَیتی ثُمَّ أخَذَ بِیدِ عَلِی فَرَفَعَها فَقالَ: هذا عَلی مَعَ الْقُرآنِ وَالقُرآنُ مَعَ عَلِی لایفْتَرِقانِ حَتّی یرِدا عَلَی الْحَوْضَ فَاسْألْهُما ما خَلَّفْتُ فیهِما.

رسول خدا صلی الله علیه وآله در مرض موتش فرمود: ای مردم! احتمال دارد به زودی قبض روح شوم و مرا ببرند. من از این سخن در این حال به شما می گویم تا دیگر عذری نداشته باشید. آگاه باشید که من کتاب خدای با عزت و جلال و عترتم را جانشین خود در بین شما می گذارم. آن گاه دست علی را گرفته بلند کرد و فرمود: این علی با قرآن است و قرآن با علی است هرگز از یکدیگر جدا نمی شوند تا کنار حوض بر من در آیند، آن گاه از آن دومی می پرسم درباره عمل به توصیه ام درباره دو جانشینم.

1. الصواعق المحرقه، ص 124. و در روایت دیگری که حاکم نیشابوری آن را به شرط شیخین صحیح دانسته مانند این روایت نقل شده است که در آن بعد از آن پیامبر فرموده: «اهل بیتی عترتی» سپس فرمود: «آیا می دانید من نسبت به مؤمنان از خود آنها شایسته ترم؟» و این سخن را سه بار تکرار کرد گفتند: «آری.» فرمود: «هر کس را که من اولای به نفس و مولایم علی مولای او است.» المستدرک، 3/ 109. و آنچه نسایی از زید بن ارقم صحابی نقل کرده این گونه آمده است که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «خدا مولا و سرپرست من است و من اولای به نفس و مولای هر مؤمنم.» آن گاه دست علی را در دست گرفت و فرمود: «هر کس را که من مولای او بودم این ولی اوست. خداوندا کسی که پذیرای ولایت علی شد دوست بدار و با هر که بااو خصومت داشت دشمن باش.» خصائص امیر المؤمنین علیه السلام از نسایی، ص 21.