حدیث امام علی (ع) درباره سخن و زبان

قال الإمام عليّ عليه السلام:

قَالَ الامامُ عَلِی علیه السلام: «مَا خَلَقَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ شَیئاً أحْسَنَ مِنَ الکلَامِ وَ لَاأقْبَحَ مِنْهُ بِالْکلَامِ ابْیضَّتِ الوُجُوهُ وَ بِالْکلَامِ اسْوَدَّتِ الوُجُوهُ... فَإنَّ اللِّسَانَ کلْبٌ عَقُورٌ فَإنْ أنْتَ خَلَّیتَهُ عَقَرَ وَ رُبَّ کلِمَةٍ سَلَبَتْ نِعْمَةً»

حضرت علی علیه السلام (در وصیتش به محمّد بن حنفیه) می فرماید: خداوند مخلوقی را بهتر از کلام و مخلوقی را بدتر از کلام نیافریده است، رو سفیدی و روسیاهی به سبب کلام است و همانا زبان مانند سگ درنده ای است که اگر رها شود، می درد و چه بسا کلامی که نعمت را سلب می کند.

1. وسائل الشیعه، ج 8، ص 535.