حدیث امام علی (ع) درباره بسیج، مردان بی نام و نشان

قال الإمام عليّ عليه السلام:

طوبی لِکلِّ عَبدٍ نُوَمَةٍ، عَرَفَ الناسَ وَ لَم یعرِفهُ الناسُ، عَرَفَهُ اللّهُ بِرِضوانٍ، اولئک مَصابیحُ الهُدی، یکشِفُ اللّهُ عَنهُم کلَّ فِتنَةٍ مُظلِمَةٍ، سَیدخِلُهُم اللّهُ فی رَحمَةٍ مِنهُ، لیسَ اولئک بالمَذاییعِ البُذُرِ، وَ لا الجُفاةِ المُرائینَ.

خوشا به حال هر بنده بی نام و نشانی که مردم را می شناسد و مردم او را نمی شناسند. خداوند، او را به خشنودی [از خدا]، می شناسد. اینان، چراغ های هدایت اند. خداوند، هر گونه فتنه تاریکی را از آنان می زداید، به زودی، آنان را غرق رحمتی از رحمتهای خود می کند. نه سخن پراکن و فاش کننده اسرارند، و نه نافرهیخته و ریاکار.