حدیث امام علی (ع) درباره سه رفیق دائمی، نیمه راه، و فرزندان

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إنَّ لِلمَرءِ المسلمِ ثلاثةُ أخِلاّءَ: فَخَلِیلٌ یقولُ لَهُ: أنا مَعک حیا و مَیتا و هُو عَمَلُهُ، و خلیلٌ یقولُ لَهُ: أنا مَعَک حتّی تَموتَ و هُو مالُهُ، فإذا ماتَ صارَ لِلوَرَثَةِ، و خلیلٌ یقولُ لَهُ: أنا معک إلی بابِ قَبرِک ثُمّ اُخَلِّیک و هُو وَلَدُهُ.

برای انسان مسلمان سه دوست است. 1. دوستی که می گوید من همیشه در زندگی و مرگ همراه تو هستم و آن عمل نیک توست. 2. دوستی که می گوید من تا هنگام مرگ با تو می باشم و آن مال و ثروت توست که پس از مرگ به ورثه می رسد. 3. دوست دیگری که می گوید من تا دم گور با تو هستم و آن فرزندت است که درنزدگور از تو جدا می شود و رهایت می سازد.