قال الإمام عليّ عليه السلام:
إِنَّ لِلَّهِ نَهَراً دُونَ عَرْشِهِ وَ دُونَ اَلنَّهَرِ اَلَّذِي دُونَ عَرْشِهِ نُورٌ نَوَّرَهُ وَ إِنَّ فِي حَافَتَيِ اَلنَّهَرِ رُوحَيْنِ مَخْلُوقَيْنِ رُوحُ اَلْقُدُسِ وَ رُوحٌ مِنْ أَمْرِهِ وَ إِنَّ لِلَّهِ عَشْرَ طِينَاتٍ خَمْسَةً مِنَ اَلْجَنَّةِ وَ خَمْسَةً مِنَ اَلْأَرْضِ فَفَسَّرَ اَلْجِنَانَ وَ فَسَّرَ اَلْأَرْضَ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ نَبِيٍّ وَ لاَ مَلَكٍ مِنْ بَعْدِهِ جَبَلَهُ إِلاَّ نَفَخَ فِيهِ مِنْ إِحْدَى اَلرُّوحَيْنِ وَ جَعَلَ اَلنَّبِيَّ ص مِنْ إِحْدَى اَلطِّينَتَيْنِ قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ اَلْأَوَّلِ ع مَا اَلْجَبْلُ فَقَالَ اَلْخَلْقُ غَيْرَنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَنَا مِنَ اَلْعَشْرِ طِينَاتٍ وَ نَفَخَ فِينَا مِنَ اَلرُّوحَيْنِ جَمِيعاً فَأَطْيِبْ بِهَا طِيباً وَ رَوَى غَيْرُهُ عَنْ أَبِي اَلصَّامِتِ قَالَ طِينُ اَلْجِنَانِ جَنَّةُ عَدْنٍ وَ جَنَّةُ اَلْمَأْوَى وَ جَنَّةُ اَلنَّعِيمِ وَ اَلْفِرْدَوْسُ وَ اَلْخُلْدُ وَ طِينُ اَلْأَرْضِ مَكَّةُ وَ اَلْمَدِينَةُ وَ اَلْكُوفَةُ وَ بَيْتُ اَلْمَقْدِسِ وَ اَلْحَائِرُ .
امیر المومنین علیه السلام فرمود: برای خدا نهریست نزد عرش و نزد آن نهر نوریست که خدایش فروزان ساخته و در دو جانب نهر دو روح آفریده شده: روح القدس و روح وابسته بامر خدا، و برای خدا ده طینت(سرشت، گل)است: پنج تای آنها از بهشت است و پنج دیگر از زمین، -آنگاه بهشتی و زمینی را تفسیر نمود سپس فرمود: هر پیغمبر و فرشته ای را که خدا پس از پیغمبر سرشته است، یکی از این دو روح را در او دمیده، و پیغمبر صلی الله علیه و آله را از یکی از آن دو قسم طینت سرشته است بجز ما خاندان-راوی گوید بموسی بن جعفر علیه السلام عرضکردم: سرشتن چیست؟ فرمود: آفریدنست-همانا خدای عز و جل ما خاندان را، از آن ده طینت آفرید و از هر دو روح در ما دمید، وه چه طینت پاکیزه یی و دیگری از ابو الصامت روایت کرده که امام علیه السلام(در تفسیر بهشتی و زمینی)فرمود: طینت بهشتی، بهشت عدن و بهشت ماوی و بهشت نعیم و فردوس و خلد است. و طینت زمینی: مکه و مدینه و کوفه و بیت المقدس و حایر(امام حسین علیه السلام)است.