حدیث امام صادق (ع) درباره غیبت

قال الإمام الصادق عليه السلام:

فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِذا نُقِرَ فِي اَلنّاقُورِ قَالَ إِنَّ مِنَّا إِمَاماً مُظَفَّراً مُسْتَتِراً فَإِذَا أَرَادَ اَللَّهُ عَزَّ ذِكْرُهُ إِظْهَارَ أَمْرِهِ نَكَتَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةً فَظَهَرَ فَقَامَ بِأَمْرِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى.

مفضل بن عمر گوید: امام صادق علیه السلام در باره قول خدای عز و جل«زمانی که در صور دمیده شود 8 سوره 74-»فرمود: همانا امام پیروز و پنهان از ما خاندانست و چون خدای عز ذکره اراده کند که امر او را ظاهر سازد، در دلش نکته ای گذارد، سپس ظاهر شود و بامر خدای تبارک و تعالی قیام کند.