حدیث امام علی (ع) درباره نیکو گمانی و نیکو باطنی

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِذَا اِسْتَوْلَى اَلْفَسَادُ عَلَى اَلزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ ثُمَّ أَحْسَنَ اَلظَّنَّ رَجُلٌ بِرَجُلٍ فَقَدْ غَرَّر

هنگامی که تباهی، روزگار و اهل آن را فرا گرفته است، اگر مردی به مرد دیگر خوش گمان باشد، پس گول خورده است.