حدیث امام علی (ع) درباره سختیهای دنیا

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ لِلدُّنْيَا مَعَ كُلِّ شَرْبَةٍ شَرَقا وَ مَعَ كُلِّ أَكْلَةٍ غَصَصا لاَ تُنَالُ مِنْهَا نِعْمَةٌ إِلاَّ بِفِرَاقِ أُخْرَى وَ لاَ يَسْتَقْبِلُ فِيهَا اَلْمَرْءُ يَوْما مِنْ عُمرِهِ إِلاَّ بِفِرَاقِ آخَرَ مِنْ أَجَلِهِ وَ لاَ يَحْيَى لَهُ فِيهَا أَثَرٌ إِلاَّ مَاتَ لَهُ أَثَر

بدرستی که با هر جرعۀ دنیا، گلو گرفتنی و با هر لقمۀ دنیا حلق ماندنی غم و اندوهی است.نعمتی از آن نمی رسد مگر به جدایی نعمت دیگری، و آدمی به استقبال روزی از زندگی خود نمی رود مگر به جدایی و مفارقت از یک روز از زندگی خود، و علامتی از او زنده نمی شود مگر علامتی از آن می میرد.