قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
وَ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْعَبْدُ اَلْمُؤْمِنُ بَيْنَ مَخَافَتَيْنِ بَيْنَ أَجَلٍ قَدْ مَضَى لاَ يَدْرِي مَا اَللَّهُ صَانِعٌ فِيهِ وَ بَيْنَ أَجَلٍ قَدْ بَقِيَ لاَ يَدْرِي مَا اَللَّهُ قَاضٍ فِيهِ فَلْيَتَزَوَّدِ اَلْعَبْدُ مِنْ نَفْسِهِ لِنَفْسِهِ وَ مِنْ دُنْيَاهُ لِآخِرَتِهِ فَوَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا بَعْدَ اَلْمَوْتِ مِنْ مُسْتَعْتَبٍ وَ لاَ بَعْدَ اَلدُّنْيَا مِنْ دَارٍ إِلاَّ اَلْجَنَّةَ أَوِ اَلنَّارَ .
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:بندۀ مؤمن بین دو ترس قرار دارد:بین فرصتی که گذشته و نمی داند خدا در این فرصت با او چه کرده، و بین فرصتی که باقی مانده و نمی داند خداوند در این فرصت چه حکمی بر او جاری می کند، بنده باید از خودش برای خودش و از دنیایش برای آخرتش توشه بر گیرد، قسم به آنکه جانم به دست اوست؛ بعد از مرگ به جز سختی نیست و بعد از دنیا خانه ای جز بهشت و جهنم نیست.