حدیث امام صادق (ع) درباره علم و دانش

قال الإمام الصادق عليه السلام:

وَ قَالَ : أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى دَاوُدَ لاَ تَجْعَلْ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ عَالِما مَفْتُونا بِالدُّنْيَا فَيَصُدَّكَ عَنْ طَرِيقِ مَحَبَّتِي فَأُولَئِكَ قُطَّاعُ طَرِيقِ عِبَادِيَ اَلْمُرِيدِينَ إِنَّ أَدْنَى مَا أَنَا صَانِعٌ بِهِمْ أَنْ أَنْزِعَ حَلاَوَةَ مُنَاجَاتِي مِنْ قُلُوبِهِمْ.

و فرمود:خدا به داود علیه السّلام وحی فرمود که:میان من و خودت عالم فریفتۀ به دنیا را واسطه قرار مده، که راه دوستی مرا به تو ببندد، زیرا که آنان راهزنان بندگان پویندۀ من هستند و کمترین کاری که من با آنان می نمایم این است که شیرینی مناجاتم را از دلشان برکنم.