قال الإمام الصادق عليه السلام:
سَبْعَةٌ يُفْسِدُونَ أَعْمَالَهُمْ اَلرَّجُلُ اَلْحَلِيمُ ذُو اَلْعِلْمِ اَلْكَثِيرِ لاَ يُعَرِّفُ بِذَلِكَ وَ لاَ يُذَكِّرُ بِهِ وَ اَلْحَكِيمُ اَلَّذِي يُدِينُ مَالَهُ كُلَّ كَاذِبٍ مُنْكِرٍ لِمَا يُؤْتَى إِلَيْهِ وَ اَلرَّجُلُ اَلَّذِي يَأْمَنُ ذَا اَلْمَكْرِ وَ اَلْخِيَانَةِ وَ اَلسَّيِّدُ اَلْفَظُّ اَلَّذِي لاَ رَحْمَةَ لَهُ وَ اَلْأُمُّ اَلَّتِي لاَ تَكْتُمُ عَنِ اَلْوَلَدِ اَلسِّرَّ وَ تُفْشِي عَلَيْهِ وَ اَلسَّرِيعُ إِلَى لاَئِمَةِ إِخْوَانِهِ وَ اَلَّذِي لاَ يَزَالُ يُجَادِلُ أَخَاهُ مُخَاصِماً لَهُ. .
حلبی گوید: از امام صادق(ع)شنیدم که میفرمود هفت کس کارکردهای خود را تباه میکند مرد بردباری که دارای دانش فراوانی باشد ولی کسی او را باین عنوان نشناسد و نامش بدانش برده نشود و شخص صاحب حکمتی که اندوخته های حکمت خود را در دسترس هر دروغگویی که هر چه باو برسد باور نمیدارد قرار دهد و مردیکه شخص حیله باز و خیانت پیشه را امین خود کند و آقایی که سنگدل و بیرحم باشد و مادری که راز فرزند را پنهان نگه ندارد و آن را فاش کند و کسی که شتابزده برادران خود را سرزنش نماید و کسی که همواره با برادر خود خصمانه ستیزه نماید.