قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
أَتَانِي جَبْرَئِيلُ ع وَ هُوَ فَرِحٌ مُسْتَبْشِرٌ فَقُلْتُ حَبِيبِي جَبْرَئِيلُ مَعَ مَا أَنْتَ فِيهِ مِنَ اَلْفَرَحِ مَا مَنْزِلَةُ أَخِي وَ اِبْنِ عَمِّي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع عِنْدَ رَبِّهِ فَقَالَ وَ اَلَّذِي بَعَثَكَ بِالنُّبُوَّةِ وَ اِصْطَفَاكَ بِالرِّسَالَةِ مَا هَبَطْتُ فِي وَقْتِي هَذَا إِلاَّ لِهَذَا يَا مُحَمَّدُ اَللَّهُ اَلْأَعْلَى يَقْرَأُ عَلَيْكُمَا اَلسَّلاَمَ وَ قَالَ مُحَمَّدٌ نَبِيُّ رَحْمَتِي وَ عَلِيٌّ مُقِيمُ حُجَّتِي لاَ أُعَذِّبُ مَنْ وَالاَهُ وَ إِنْ عَصَانِي وَ لاَ أَرْحَمُ مَنْ عَادَاهُ وَ إِنْ أَطَاعَنِي قَالَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ يَأْتِينِي جَبْرَئِيلُ وَ مَعَهُ لِوَاءُ اَلْحَمْدِ وَ هُوَ سَبْعُونَ شِقَّةً اَلشِّقَّةُ مِنْهُ أَوْسَعُ مِنَ اَلشَّمْسِ وَ اَلْقَمَرِ وَ أَنَا عَلَى كُرْسِيٍّ مِنْ كَرَاسِيِّ اَلرِّضْوَانِ فَوْقَ مِنْبَرٍ مِنْ مَنَابِرِ اَلْقُدْسِ فَآخُذُهُ وَ أَدْفَعُهُ إِلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع فَوَثَبَ عُمَرُ بْنُ اَلْخَطَّابِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ كَيْفَ يُطِيقُ عَلِيٌّ حَمْلَ اَللِّوَاءِ وَ قَدْ ذَكَرْتَ أَنَّهُ سَبْعُونَ شِقَّةً اَلشِّقَّةُ مِنْهُ أَوْسَعُ مِنَ اَلشَّمْسِ وَ اَلْقَمَرِ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ ص إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ يُعْطِي اَللَّهُ عَلِيّاً مِنَ اَلْقُوَّةِ مِثْلَ قُوَّةِ جَبْرَئِيلَ وَ مِنَ اَلنُّورِ مِثْلَ نُورِ آدَمَ وَ مِنَ اَلْحِلْمِ مِثْلَ حِلْمِ رِضْوَانَ وَ مِنَ اَلْجَمَالِ مِثْلَ جَمَالِ يُوسُفَ وَ مِنَ اَلصَّوْتِ مَا يُدَانِي صَوْتَ دَاوُدَ وَ لَوْ لاَ أَنْ يَكُونَ دَاوُدُ خَطِيباً فِي اَلْجِنَانِ لَأُعْطِيَ مِثْلَ صَوْتِهِ وَ إِنَّ عَلِيّاً أَوَّلُ مَنْ يَشْرَبُ مِنَ اَلسَّلْسَبِيلِ وَ الزَّنْجَبِيلِ لاَ يَجُوزُ لِعَلِيٍّ قَدَمٌ عَلَى اَلصِّرَاطِ إِلاَّ وَ ثَبَتَتْ لَهُ مَكَانَهَا أُخْرَى وَ إِنَّ لِعَلِيٍّ وَ شِيعَتِهِ مِنَ اَللَّهِ مَكَاناً يَغْبِطُهُ بِهِ اَلْأَوَّلُونَ وَ اَلْآخَرُونَ.
رسول خدا(ص)فرمود جبرییل شادان و خندان نزد من آمد گفتم دوستم جبرییل با اینکه این همه شاد هستی مقام برادرم و پسر عمم علی ابن ابی طالب در نزد پروردگارش چیست؟ گفت بآن خدایی که ترا بپیغمبری بر انگیخته و برسالت برگزیده در این وقت فرود نیامدم مگر برای همین مطلب ای محمد خداوند اعلا بشما دو نفر سلام میرساند و فرمود محمد پیغمبر رحمت من است و علی برپا دارنده حجت من کسی که او را دوست بدارد عذابش نکنم گر چه نافرمانی مرا بکند و کسی که او را دشمن بدارد گر چه فرمان مرا برد رحمش نکنم ابن عباس گوید سپس رسول خدا فرمود چون روز قیامت شود جبرییل نزد من آید و پرچم حمد با اوست و آن هفتاد شقه دارد که هر شقه اش از آفتاب و ماه پهن تر است و من بر یکی از کرسی های رضوان بالای منبری از منبرهای قدس نشسته باشم پس من آن پرچم را گرفته و بعلی بن ابی طالب میسپارم. عمر بن خطاب از جا بر جست و عرض کرد یا رسول الله شما فرمودید که آن پرچم هفتاد شقه دارد هر شقه اش از خورشید و ماه پهن تر است با این حال علی چگونه نیروی برداشتن آن پرچم را دارد؟ پیغمبر فرمود: چون روز قیامت شود خداوند بعلی نیروی جبرییل را و نوری مانند نور آدم و حلمی هم چون بردباری رضوان و جمالی چون زیبایی یوسف و صدایی نزدیک بصدای داود عطا می فرماید و اگر نه این بود که داود سخنگوی بهشت است مانند صدای داود را هم بعلی میداد و همانا علی نخستین کسی است که از نهر سلسبیل و زنجبیل می آشامد علی گامی بر صراط بر نمی دارد مگر اینکه بجای آن گام دیگرش پا برجا است و براستی که برای علی و شیعیانش در نزد خداوند مقامی است که اولین و آخرین بر آن رشک برند.