قال الإمام زين العابدين عليه السلام:
اَلْمُسُوخُ مِنْ بَنِي آدَمَ ثَلاَثَةَ عَشَرَ صِنْفاً مِنْهُمُ اَلْقِرَدَةُ وَ اَلْخَنَازِيرُ وَ اَلْخُفَّاشُ وَ اَلضَّبُّ وَ اَلدُّبُّ وَ اَلْفِيلُ وَ اَلدُّعْمُوصُ وَ اَلْجِرِّيثُ وَ اَلْعَقْرَبُ وَ سُهَيْلٌ وَ اَلْقُنْفُذُ وَ اَلزُّهَرَةُ وَ اَلْعَنْكَبُوتُ فَأَمَّا اَلْقِرَدَةُ فَكَانُوا قَوْماً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا يَنْزِلُونَ عَلَى شَاطِئِ اَلْبَحْرِ اِعْتَدَوْا فِي اَلسَّبْتِ فَصَادُوا اَلْحِيتَانَ فَمَسَخَهُمُ اَللَّهُ قِرَدَةً وَ أَمَّا اَلْخَنَازِيرُ فَكَانُوا قَوْماً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ دَعَا عَلَيْهِمْ عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ ع فَمَسَخَهُمُ اَللَّهُ خَنَازِيرَ وَ أَمَّا اَلْخُفَّاشُ فَكَانَتْ اِمْرَأَةً مَعَ ظِئْرٍ لَهَا فَسَخِرَتْهَا فَمَسَخَهَا اَللَّهُ خُفَّاشاً وَ أَمَّا اَلضَّبُّ فَكَانَ أَعْرَابِيّاً بَدَوِيّاً لاَ يَدَعُ عَنْ قَتْلِ مَنْ مَرَّ بِهِ مِنَ اَلنَّاسِ فَمَسَخَهُ اَللَّهُ ضَبّاً وَ أَمَّا اَلدُّبُّ فَكَانَ رَجُلاً يَسْرِقُ اَلْحَاجَّ فَمَسَخَهُ اَللَّهُ دُبّاً وَ أَمَّا اَلْفِيلُ فَكَانَ رَجُلاً يَنْكِحُ اَلْبَهَائِمَ فَمَسَخَهُ اَللَّهُ فِيلاً وَ أَمَّا اَلدُّعْمُوصُ فَكَانَ رَجُلاً زَانِيَ اَلْفَرْجِ لاَ يَدَعُ مِنْ شَيْ ءٍ فَمَسَخَهُ اَللَّهُ دُعْمُوصاً وَ أَمَّا اَلْجِرِّيثُ فَكَانَ رَجُلاً نَمَّاماً فَمَسَخَهُ اَللَّهُ جِرِّيثاً وَ أَمَّا اَلْعَقْرَبُ فَكَانَ رَجُلاً هَمَّازاً لَمَّازاً فَمَسَخَهُ اَللَّهُ عَقْرَباً وَ أَمَّا سُهَيْلٌ فَكَانَ رَجُلاً عَشَّاراً صَاحِبَ مِكَاسٍ فَمَسَخَهُ اَللَّهُ كَوْكَباً وَ أَمَّا اَلزُّهَرَةُ فَكَانَتِ اِمْرَأَةً فَتَنَتْ هَارُوْتَ وَ مَارُوتَ فَمَسَخَهَا اَللَّهُ وَ أَمَّا اَلْعَنْكَبُوتُ فَكَانَتِ اِمْرَأَةً سَيِّئَةَ اَلْخُلُقِ عَاصِيَةً لِزَوْجِهَا مُوَلِّيَةً عَنْهُ فَمَسَخَهَا اَللَّهُ عَنْكَبُوتاً وَ أَمَّا اَلْقُنْفُذُ فَكَانَ رَجُلاً سَيِّئَ اَلْخُلُقِ فَمَسَخَهُ اَللَّهُ قُنْفُذاً.
امام صادق علیه السلام از پدرش و او از جدش نقل میفرماید: که حیواناتی که از صورت آدمیزاده برگشته اند سیزده صنفند و از جمله آنها میمون و خوک و شب پره و سوسمار و خرس و فیل و دعموص و سگ ماهی و عقرب و سهیل و خارپشت و زهره و عنکبوت میباشد. اما میمون جمعی از بنی اسراییل بودند که در کنار دریا منزل داشتند و در روز شنبه تعدی کردند و ماهیان را بدام افکندند و خداوند آنان را بصورت میمون مسخ نمود و اما خوکها جمعی از بنی اسراییل بودند که عیسی بن مریم در باره آنان نفرین کرد و خدا آنان را بصورت خوکها مسخ نمود و اما شب پره زنی بود که دایه خود را به بیگاری گرفت و خداوند او را بشکل شب پره درآورد. و اما سوسمار عربی بود بیابانی که از کشتن هیچ رهگذری خودداری نمیکرد خدا او را بصورت سوسمار درآورد. -و اما خرس مردی بود که از حاجیان میدزدید و خداوند او را بصورت خرس مسخ کرد. و اما فیل مردی بود که با چهارپایان عمل جنسی انجام میداد خدا بشکل فیل مسخش نمود. و اما دعموص مردی بود زناکار که از هیچ نمیگذشت خدا او را بصورت دعموص درآورد. و اما مار ماهی مردی بود سخن چین که خدا بصورت مار ماهیش کرد. و اما عقرب مردی بود عیب بین و بد زبان که خدا بصورت عقربش درآورد. و اما سهیل مردی بود باجگیر که باجگاه داشت و خدایش بصورت ستاره ای مسخش کرد. و اما زهره زنی بود که هاروت و ماروت را بفریفت و خدا مسخش نمود. و اما عنکبوت زنی بود بد اخلاق که شوهرش را نافرمانی میکرد و از او روگردان بود و خدا بصورت عنکبوتش درآورد. و اما خارپشت مردی بود بد اخلاق و خدا بصورت خارپشتش مسخ نمود.