حدیث امام علی (ع) درباره قناعت و بی نیازی

قال الإمام عليّ عليه السلام:

إِنَّ أَكْرَمَ أَكْيَسَ اَلنَّاسِ مَنِ اِقْتَنَى اَلْيَأْسَ وَ لَزِمَ اَلْقُنُوعَ وَ اَلْوَرَعَ وَ بَرِئَ مِنَ اَلْحِرْصِ وَ اَلطَّمَعِ فَإِنَّ اَلطَّمَعَ وَ اَلْحِرْصَ اَلْفَقْرُ اَلْحَاضِرُ وَ إِنَّ اَلْيَأْسَ وَ اَلْقَنَاعَةَ اَلْغِنَى اَلظَّاهِر

همانا گرامیترین زیرکترین مردم کسی است که نومیدی از مردم را فراگیرد و از قناعت و پارسایی جدا نشود و از حرص و آزمندی کناره گیرد؛ زیرا حرص و آزمندی پریشان حالی مهیّاست و نومیدی و قناعت، بی نیازی آشکار.