حدیث امام علی (ع) درباره زهد در دنیا

قال الإمام عليّ عليه السلام:

كُونُوا عَلَى قَبُولِ اَلْعَمَلِ أَشَدَّ عِنَايَةً مِنْكُمْ عَلَى اَلْعَمَلِ اَلزُّهْدُ فِي اَلدُّنْيَا قِصَرُ اَلْأَمَلِ وَ شُكْرُ كُلِّ نِعْمَةٍ اَلْوَرَعُ عَمَّا حَرَّمَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ أَسْخَطَ بَدَنَهُ أَرْضَى رَبَّهُ وَ مَنْ لَمْ يُسْخِطْ بَدَنَهُ عَصَى رَبَّهُ.

امیر المومنین(ع)فرمود: به پذیرش کار بیشتر عنایت بورزید تا اصل کار، کوتاهی آرزو (نشانه )بی رغبتی بدنیا است و سپاس هر نعمت اجتناب از محرمات الهی(عز و جل)هر که جسم خویشتن ناشاد سازد خدای را شاد کند. و آنکه بدن خویش ناشاد نسازد بمعصیت خدا گرفتار آید.