حدیث امام صادق (ع) درباره کیفر مرد و زن زناکار

قال الإمام الصادق عليه السلام:

قَالَ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْ وَلَدِ اَلزِّنَاءِ نَجَا نَجَا سَائِحُ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَقِيلَ لَهُ وَ مَا سَائِحُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَالَ كَانَ عَابِداً فَقِيلَ لَهُ إِنَّ وَلَدَ اَلزِّنَاءِ لاَ يَطِيبُ أَبَداً وَ لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ مِنْهُ عَمَلاً قَالَ فَخَرَجَ يَسِيحُ بَيْنَ اَلْجِبَالِ وَ يَقُولُ مَا ذَنْبِي .

امام صادق علیه السلام فرمود: اگر زنازاده ای رهایی یابد گردشگر بنی اسراییل هم رهایی می یافت. عرض کردند: گردشگر بنی اسراییل کیست؟ فرمود: عبادت پیشه ای بود که به او گفتند: بی گمان زنازاده هرگز پاک نگردد و خداوند عملی را از او نپذیرد، پس آن عبادتگر سر به کوه و بیابان نهاده و پیوسته می گفت: گناه من چیست؟ این حدیث جای تامل و بررسی دارد .