قال الإمام الصادق عليه السلام:
مَا خَلَقَ اَللَّهُ خَلْقاً إِلاَّ جَعَلَ لَهُ فِي اَلْجَنَّةِ مَنْزِلاً وَ فِي اَلنَّارِ مَنْزِلاً فَإِذَا أُسْكِنَ أَهْلُ اَلْجَنَّةِ اَلْجَنَّةَ وَ أَهْلُ اَلنَّارِ اَلنَّارَ نَادَى مُنَادٍ يَا أَهْلَ اَلْجَنَّةِ أَشْرِفُوا فَيُشْرِفُونَ عَلَى اَلنَّارِ وَ يُرْفَعُ لَهُمْ مَنَازِلُهُمْ فِي اَلنَّارِ ثُمَّ يُقَالُ لَهُمْ هَذِهِ مَنَازِلُكُمُ اَلَّتِي لَوْ عَصَيْتُمْ رَبَّكُمْ دَخَلْتُمُوهَا فَلَوْ أَنَّ أَحَداً مَاتَ فَرَحاً لَمَاتَ أَهْلُ اَلْجَنَّةِ ذَلِكَ اَلْيَوْمَ فَرَحاً بِمَا صُرِفَ عَنْهُمْ مِنَ اَلْعَذَابِ ثُمَّ يُنَادَوْنَ يَا مَعَاشِرَ أَهْلِ اَلنَّارِ اِرْفَعُوا رُءُوسَكُمْ فَانْظُرُوا إِلَى مَنَازِلِكُمْ فِي اَلْجَنَّةِ فَيَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ فَيَنْظُرُونَ إِلَى مَنَازِلِهِمْ وَ مَا فِيهَا مِنَ اَلنَّعِيمِ فَيُقَالُ لَهُمْ هَذِهِ مَنَازِلُكُمُ اَلَّتِي لَوْ أَطَعْتُمْ رَبَّكُمْ دَخَلْتُمُوهَا قَالَ قَالَ فَلَوْ أَنَّ أَحَداً مَاتَ حُزْناً لَمَاتَ أَهْلُ اَلنَّارِ ذَلِكَ اَلْيَوْمَ حُزْناً أهل النار فَيُورَثُ هَؤُلاَءِ مَنَازِلَ هَؤُلاَءِ وَ هَؤُلاَءِ مَنَازِلَ هَؤُلاَءِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ تَعَالَى أُولئِكَ هُمُ اَلْوارِثُونَ. اَلَّذِينَ يَرِثُونَ اَلْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُون
امام صادق علیه السلام فرمود: خداوند بنده ای را نیافرید جز آنکه جایگاهی در بهشت و جایگاهی در دوزخ برای او نهاد و چون بهشتیان در بهشت و دوزخیان در دوزخ منزل گزینند نداگری ندا سر دهد: ای بهشتیان بنگرید، پس آنان به دوزخ بنگرند و جایگاه آنان در دوزخ نمایان شود، سپس به آنان گفته شود: این جایگاه هایی است که اگر پروردگار خویش را نافرمانی می کردید به آن در می آمدید؛ پس اگر قرار باشد کسی از شادی بمیرد همانا بهشتیان هستند که در آن روز از شادی روی گردانی عذاب، جان می سپرند؛ سپس دوزخیان را بانگ برآورند: ای دوزخیان سر خود را بالا گیرید و به جایگاه های خویش در بهشت بنگرید، پس آنان سر خویش را بالا گیرند و به جایگاه های بهشتی و نعمت هایش بنگرند و به آنان گفته شود: این جایگاه هایی است که اگر پروردگار خویش را فرمان می بردید به آن در می آمدید؛ پس اگر قرار باشد کسی از اندوه بمیرد دوزخیان هستند که در آن روز از اندوه جان می سپردند؛ پس جایگاه های بهشتیان در دوزخ را دوزخیان به میراث برند و جایگاه دوزخیان در بهشت را بهشتیان به میراث برند و این همان سخن خدای گرامی و بزرگ است که می فرماید: «ایشانند میراث بران که بهشت برین را به میراث برند و در آن جاویدانند» مومنون ، آیه 10 و 11 .