حدیث پیامبر اکرم (ص) درباره کیفر غیبت از مجاهد راه خدا

قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:

مَنِ اِغْتَابَ مُؤْمِناً غَازِياً وَ آذَاهُ أَوْ خَلَفَهُ فِي أَهْلِهِ بِسُوءٍ نُصِبَ لَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ يَسْتَغْرِقُ حَسَنَاتِهِ ثُمَّ يُرْكَسُ فِي اَلنَّارِ رَكْساً إِذَا كَانَ اَلْغَازِي فِي طَاعَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.

امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که از مومنی پیکارگر، غیبت کند یا او را آزار رساند و یا با خانواده اش به بدی رفتار کند این زشتکاری او را بر فرازی آویزند تا کارهای نیکش را از بین برد، آنگاه او را واژگونه در دوزخ سرنگون سازند، به شرطی که آن پیکارگر، در راه فرمانبرداری از خدای گرامی و بزرگ باشد.