حدیث امام صادق (ع) درباره کیفر گناهان

قال الإمام الصادق عليه السلام:

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بَعَثَ نَبِيّاً إِلَى قَوْمٍ فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِ قُلْ لِقَوْمِكَ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِ قَرْيَةٍ وَ لاَ أَهْلِ بَيْتٍ كَانُوا عَلَى طَاعَتِي فَأَصَابَهُمْ فِيهَا شَرٌّ فَانْقَلَبُوا عَمَّا أُحِبُّ إِلَى مَا أَكْرَهُ إِلاَّ تَحَوَّلْتُ لَهُمْ عَمَّا يُحِبُّونَ إِلَى مَا يَكْرَهُونَ.

امام صادق علیه السلام فرمود: همانا خدای گرامی و بزرگ پیامبری را بر قومش فرستاد و به او وحی نمود که به قوم خویش بگو: به راستی، هیچ اهل شهر و خاندانی نباشند که فرمانم را برند و در این راه، ناخوشایندی و سختی به آنان رسد و آنگاه از آنچه دوست دارم به آنچه خوش ندارم روی آورند جز آنکه من نیز از آنچه آنان دوست دارند روی تافته و به آنچه خوش ندارند روی آورم.