قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْهُ قَالَ : لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نٰارا : قَالَ جَلَسَ رَجُلٌ مِنَ اَلْمُسْلِمِينَ يَبْكِي وَ قَالَ أَنَا عَجَزْتُ عَنْ نَفْسِي كُلِّفْتُ أَهْلِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اَللَّهِ حَسْبُكَ أَنْ تَأْمُرَهُمْ بِمَا تَأْمُرُ بِهِ نَفْسَكَ وَ تَنْهَاهُمْ عَمَّا تَنْهَى عَنْهُ نَفْسَكَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:هنگامی که این آیه نازل شد: ای کسانی که ایمان آورده اید خود و خانواده تان را از آتش حفظ کنید ، مردی از مسلمانان نشسته و شروع به گریه کردن نمود، و گفت:من از خودم عاجز و ناتوانم، خانواده ام هم بر من تکلیف شده، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله به او فرمود:برای تو کافی است که آنها را امر کنی به آنچه خودت به آن عمل می کنی، و باز داری از آنچه خودت را از آن باز می داری.