قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْهُ قَالَ : كُلُّ كَذِبٍ مَسْئُولٌ عَنْهُ يَوْما مَا إِلاَّ كَذِبا فِي ثَلاَثَةٍ رَجُلٍ كَائِدٍ فِي حَرْبِهِ فَهُوَ مَوْضُوعٌ عَنْهُ وَ رَجُلٍ أَصْلَحَ بَيْنَ اِثْنَيْنِ يَلْقَى هَذَا بِغَيْرِ مَا يَلْقَى بِهِ هَذَا يُرِيدُ اَلصُّلْحَ مَا بَيْنَهُمَا وَ رَجُلٍ وَعَدَ أَهْلَهُ شَيْئا وَ لاَ يُرِيدُ أَنْ يُتِمَّ لَهُمْ عَلَيْهِ يُرِيدُ بِذَلِكَ دَفْعَهَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر دروغی روزی مورد باز خواست شود به جز در سه مورد: مردی که در نبرد خود نیرنگ زند که گناهی بر او نیست.مردی که میان دو کس را سازش دهد و اصلاح کند، با آن طوری برخورد کند که با دیگری نکرده، و قصدش از این عمل اصلاح بین آن دو باشد.مردی که به خانوادۀ خود چیزی را وعده دهد و قصد انجام دادن آن را نداشته باشد، و قصدش این باشد که آنها را راضی نگهدارد.