قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ سَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ إِنَّ أَسَاسَ اَلدِّينِ اَلتَّوْحِيدُ وَ اَلْعَدْلُ وَ عَلَمَهُ كَثِيرٌ وَ لاَ بُدَّ لِلْعَاقِلِ مِنْهُ فَاذْكُرْ مَا يَسْهُلُ اَلْوُقُوفُ عَلَيْهِ وَ يَتَهَيَّأُ حِفْظُهُ فَقَالَ أَمَّا اَلتَّوْحِيدُ فَأَنْ لاَ تُجَوِّزَ عَلَى رَبِّكَ مَا جَازَ عَلَيْكَ وَ أَمَّا اَلْعَدْلُ فَأَنْ لاَ تَنْسُبَ إِلَى خَالِقِكَ مَا لاَمَكَ عَلَيْهِ .
مردی از امام صادق علیه السّلام سؤالی پرسید، امام در جواب فرمود:همانا اساس دین، توحید و عدل است، و دانش آن بسیار است، و هر عاقلی ناچار است که آن را بیاموزد، بنا بر این بیاد آور چیزی را که رسیدن به آن علم را برایت آسان می کند، و حفظ آن را برایت آماده می کند. سپس امام علیه السّلام فرمود:اما توحید به این است که:در مورد پروردگارت روا ندانی آنچه را که بر خودت روا می دانی، و اما عدل، به این است که:به آفریدگارت نسبت ندهی آنچه را که تو را بر آن ملامت فرمود.