حدیث امام صادق (ع) درباره امامت

قال الإمام الصادق عليه السلام:

لاَ تَعُودُ اَلْإِمَامَةُ فِي أَخَوَيْنِ بَعْدَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ أَبَداً إِنَّمَا جَرَتْ مِنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ كَمَا قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ أُولُوا اَلْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اَللّهِ َلاَ تَكُونُ بَعْدَ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ ع إِلاَّ فِي اَلْأَعْقَابِ وَ أَعْقَابِ اَلْأَعْقَابِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: بعد از امام حسن و امام حسین، امامت هرگز بدو برادر نمیرسد، و از دوران علی بن الحسین، چنان که خدای تبارک و تعالی فرماید جاری گشت: «خویشاوندان در کتاب خدا بیکدیگر سزاوارترند-75-انفال و 6-احزاب-»پس از دوران علی بن الحسین علیه السلام امامت جز در میان فرزندان و فرزندان آنها نباشد(یعنی پشت بپشت از پدر بپسر رسد).