قال الإمام الکاظم عليه السلام:
قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَخْبِرْنِي عَنِ اَلنَّبِيِّ ص وَرِثَ اَلنَّبِيِّينَ كُلَّهُمْ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ مِنْ لَدُنْ آدَمَ حَتَّى اِنْتَهَى إِلَى نَفْسِهِ قَالَ مَا بَعَثَ اَللَّهُ نَبِيّاً إِلاَّ وَ مُحَمَّدٌ ص أَعْلَمُ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ إِنَّ عِيسَى اِبْنَ مَرْيَمَ كَانَ يُحْيِي اَلْمَوْتَى بِإِذْنِ اَللَّهِ قَالَ صَدَقْتَ وَ سُلَيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ كَانَ يَفْهَمُ مَنْطِقَ اَلطَّيْرِ وَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَقْدِرُ عَلَى هَذِهِ اَلْمَنَازِلِ قَالَ فَقَالَ إِنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ قَالَ لِلْهُدْهُدِ حِينَ فَقَدَهُ وَ شَكَّ فِي أَمْرِهِ فَقالَ ما لِيَ لا أَرَى اَلْهُدْهُدَ أَمْ كانَ مِنَ اَلْغائِبِينَ حِينَ فَقَدَهُ فَغَضِبَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذاباً شَدِيداً أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطانٍ مُبِينٍ وَ إِنَّمَا غَضِبَ لِأَنَّهُ كَانَ يَدُلُّهُ عَلَى اَلْمَاءِ فَهَذَا وَ هُوَ طَائِرٌ قَدْ أُعْطِيَ مَا لَمْ يُعْطَ سُلَيْمَانُ وَ قَدْ كَانَتِ اَلرِّيحُ وَ اَلنَّمْلُ وَ اَلْإِنْسُ وَ اَلْجِنُّ وَ اَلشَّيَاطِينُ وَ اَلْمَرَدَةُ لَهُ طَائِعِينَ وَ لَمْ يَكُنْ يَعْرِفُ اَلْمَاءَ تَحْتَ اَلْهَوَاءِ وَ كَانَ اَلطَّيْرُ يَعْرِفُهُ وَ إِنَّ اَللَّهَ يَقُولُ فِي كِتَابِهِ وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ اَلْجِبالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ اَلْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ اَلْمَوْتى وَ قَدْ وَرِثْنَا نَحْنُ هَذَا اَلْقُرْآنَ اَلَّذِي فِيهِ مَا تُسَيَّرُ بِهِ اَلْجِبَالُ وَ تُقَطَّعُ بِهِ اَلْبُلْدَانُ وَ تُحْيَا بِهِ اَلْمَوْتَى وَ نَحْنُ نَعْرِفُ اَلْمَاءَ تَحْتَ اَلْهَوَاءِ وَ إِنَّ فِي كِتَابِ اَللَّهِ لآَيَاتٍ مَا يُرَادُ بِهَا أَمْرٌ إِلاَّ أَنْ يَأْذَنَ اَللَّهُ بِهِ مَعَ مَا قَدْ يَأْذَنُ اَللَّهُ مِمَّا كَتَبَهُ اَلْمَاضُونَ جَعَلَهُ اَللَّهُ لَنَا فِي أُمِّ اَلْكِتَابِ إِنَّ اَللَّهَ يَقُولُ وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِي اَلسَّماءِ وَ اَلْأَرْضِ إِلاّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ ثُمَّ قَالَ ثُمَّ أَوْرَثْنَا اَلْكِتابَ اَلَّذِينَ اِصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا ْنُ اَلَّذِينَ اِصْطَفَانَا اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَوْرَثَنَا هَذَا اَلَّذِي فِيهِ تِبْيَانُ كُلِّ شَيْ ءٍ .
ابراهیم گوید: پدرم گفت: بامام کاظم علیه السلام عرضکردم: قربانت گردم، بمن بفرمایید که: آیا پیغمبر ما صلی الله علیه و آله وارث تمام پیغمبران است؟ فرمود: آری، عرضکردم: از زمان آدم تا بخود آن حضرت برسد؟ -فرمود: خدا هیچ پیغمبری را مبعوث نفرمود، جز اینکه محمد صلی الله علیه و آله از او اعلم بود، عرضکردم: عیسی بن مریم مردگان را باذن خدا زنده میکرد، فرمود: راست گفتی و سلیمان هم نطق پرندگان را میفهمید و پیغمبر صلی الله علیه و آله هم بر این مراتب توانایی داشت، سپس فرمود: چون سلیمان شانه سر را حاضر نیافت و در امر او بشک افتاد، گفت: (20 سوره 27)«چرا شانه سر را نمی بینم مگر او غایب است؟ «پس بر او خشمگین شد و گفت، «او را عذابی سخت میکنم و یا سرش را میبرم و یا باید دلیل روشنی پیشم آرد»و خشم سلیمان بر شانه سر برای این بود که او سلیمان را بمحل آب راهنمایی میکرد، (موقعی که سلیمان و همراهانش بوسیله باد در هوا حرکت میکردند)خدا باین پرنده چیزی عطا کرده بود که بسلیمان عطا نفرموده بود، در صورتی که باد و مور و انس و جن و شیاطین و سرکشان مطیع او بودند ولی او جای آب را در زیر هوا نمیدانست و پرنده میدانست. خدا در کتابش فرماید(29 سوره 13)«و اگر قرآنی باشد که کوهها با آن حرکت کنند یا زمین بدان شکافته شود بوسیله آن طی الارض شود یا مردگان بدان سخنگو شوند»ما وارث آن قرآنیم که آنچه کوهها بوسیله آن حرکت کند در آنست و بوسیله آن بکشورها مسافرت شود و مردگان بدان سخنگو شوند، ما آب را در زیر هوا تشخیص میدهیم و همانا در کتاب خدا آیاتی است که بوسیله آنها چیزی خواسته نشود جز اینکه خدا بآن اجازه دهد(هر دعایی از برکت آن آیات مستجاب شود)علاوه بر آنچه خدا برای پیغمبران گذشته اجازه فرموده است(علومی که بآنها عطا کرده است-مرآت-)همه اینها را خدا در قرآن برای ما مقرر فرموده است، همانا خدا میفرماید(75 سوره 27)«هیچ نهفته ای در آسمانها و زمین نیست، جز اینکه در کتابی آشکار است» -و باز فرماید(29 سوره 34)«آنگاه این کتاب را بکسانی که از میان بندگان خود انتخاب کرده ایم بارث دادیم»و ماییم کسانی که خدای عز و جل انتخابمان کرده و این کتاب را که بیان همه چیز در آنست بارثمان داده