قال الإمام الصادق عليه السلام:
فِي قَوْلِ اَللَّهِ تَعَالَى اَلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ اَلرَّسُولَ اَلنَّبِيَّ اَلْأُمِّيَّ اَلَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي اَلتَّوْراةِ وَ اَلْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ اَلْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ اَلطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ اَلْخَبائِث إِلَى قَوْلِهِ وَ اِتَّبَعُوا اَلنُّورَ اَلَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ اَلْمُفْلِحُونَ الَ اَلنُّورُ فِي هَذَا اَلْمَوْضِعِ عَلِيٌّ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْأَئِمَّةُ ع .
امام صادق(ع)راجع بقول خدای تعالی(157 سوره 7)«کسانی که پیروی میکنند از رسول و پیغمبری که درس ناخوانده است و اوصافش را در توراه و انجیل نزدشان نوشته مییابند، ایشان را بکار نیک وامیدارد و از کار زشت نهی میکند و پاکیزه ها را برای ایشان حلال و پلیدی ها را برایشان حرام میسازد-تا آنجا که فرماید-و پیروی کنند از نوری که با او نازل شده، تنها ایشان رستگارند»فرمود مقصود از نور در اینجا علی امیر مومنان و ایمه(ع)میباشند.