قال الإمام الصادق عليه السلام:
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ َقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص اَلْمُنْذِرُ وَ عَلِيٌّ اَلْهَادِي يَا أَبَا مُحَمَّدٍ هَلْ مِنْ هَادٍ اَلْيَوْمَ قُلْتُ بَلَى جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا زَالَ مِنْكُمْ هَادٍ بَعْدَ هَادٍ حَتَّى دُفِعَتْ إِلَيْكَ فَقَالَ رَحِمَكَ اَللَّهُ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَوْ كَانَتْ إِذَا نَزَلَتْ آيَةٌ عَلَى رَجُلٍ ثُمَّ مَاتَ ذَلِكَ اَلرَّجُلُ مَاتَتِ اَلْآيَةُ مَاتَ اَلْكِتَابُ وَ لَكِنَّهُ حَيٌّ يَجْرِي فِيمَنْ بَقِيَ كَمَا جَرَى فِيمَنْ مَضَى .
ابو بصیر گوید بامام صادق(ع)آیه«همانا تویی بیم دهنده و برای هر گروهی رهبریست»را عرضکردم، فرمود: بیم دهنده رسول خدا(ص)است و رهبر علی است. ای ابو محمد آیا امروز رهبری هست؟ عرضکردم: آری فدایت گردم، همیشه از شما خانواده رهبری پس از رهبر دیگری بوده تا بشما رسیده است، فرمود خدایت رحمت کناد: ای ابا محمد: اگر چنین میبود که چون آیه ای در باره مردی نازل میشد و آن مرد میمیرد آیه هم از بین میرفت(و مصداق دیگری نداشت)که قرآن مرده بود ولی قرآن همیشه زنده است بر بازماندگان منطبق می شود چنانچه بر گذشتگان منطبق میشد.