بی نیازی و فقر
شماره ۱۲۰۹۴
امام صادق (ع)
قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيَكُونُ لَهُ عِنْدَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَلدَّرَجَةُ لاَ يَبْلُغُهَا بِعَمَلِهِ فَيُبْتَلَى بِجَسَدِهِ أَوْ يُصَابُ فِي مَالِهِ أَوْ يُصَابُ فِي وُلْدِهِ فَإِنْ هُوَ صَبَرَ ظَفَرَهُ اَللَّهُ إِيَّاهَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:بنده نزد خدا درجه ای دارد که با عملش به آن نرسد، بنا بر این خداوند بدنش را بیمار می گرداند، یا در مال یا فرزندانش مصیبتی وارد می آورد، چنانچه صبر نماید خداوند او را بر آن مصیبت پیروز گرداند.