حدیث امام صادق (ع) درباره بی نیازی و فقر

قال الإمام الصادق عليه السلام:

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ لِيَجْتَمِعْ فِي قَلْبِكَ اَلاِفْتِقَارُ إِلَى اَلنَّاسِ وَ اَلاِسْتِغْنَاءُ عَنْهُمْ فَيَكُونُ اِفْتِقَارُكَ فِي لِينِ كَلاَمِكَ وَ حُسْنِ بِشْرِكَ وَ يَكُونُ اِسْتِغْنَاؤُكَ عَنْهُمْ فِي نَزَاهَةِ عِرْضِكَ إِلَيْهِمْ وَ بَقَاءِ عِزِّكَ.

امام صادق علیه السّلام از امیر مؤمنان علیه السّلام نقل کرد که می فرمود:باید احتیاج به مردم و بی نیازی از ایشان با هم در دلت جمع شود، و احتیاج به آنها در نرم زبانی و خوشروئیت باشد، و بی نیازیت از آنها در حفظ آبرو و نگهداری عزّتت توأم باشد.