قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ : قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ يَا حَفْصُ إِنَّ مَنْ صَبَرَ صَبَرَ قَلِيلا وَ إِنَّ مَنْ جَزِعَ جَزِعَ قَلِيلا ثُمَّ قَالَ عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ فِي جَمِيعِ أُمُورِكَ فَإِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى بَعَثَ مُحَمَّدا فَأَمَرَهُ بِالصَّبْرِ وَ اَلرِّفْقِ فَقَالَ وَ اِصْبِرْ عَلىٰ مٰا يَقُولُونَ وَ اُهْجُرْهُمْ هَجْرا جَمِيلا وَ ذَرْنِي وَ اَلْمُكَذِّبِينَ : وَ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى اِدْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا اَلَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَدٰاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ وَ مٰا يُلَقّٰاهٰا إِلاَّ اَلَّذِينَ صَبَرُوا وَ مٰا يُلَقّٰاهٰا إِلاّٰ ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ : فَصَبَرَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حَتَّى نَالُوهُ بِالْعَظَائِمِ وَ رَمَوْهُ بِهَا تَمَامَ اَلْخَبَرِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:ای حفص هر که صبر کند، اندکی صبر کرده، و هر کس بی تابی کند اندکی بی تابی نموده. سپس فرمود:حتما در تمام کارهایت صبر را پیشۀ خود ساز، زیرا خداوند محمّد صلّی اللّٰه علیه و آله را مبعوث نمود و او را به صبر و مدارا امر کرد، و فرمود: بر آنچه می گویند صبر کن و به زیبایی و نرمی آنها را ترک کن و مرا با نعمت خوارگانی که تو را تکذیب می کنند واگذار . و خداوند تبارک و تعالی می فرماید: دفاع کن که به نیکوترین وجه در مقابل بدیها، تا بناگاه آنکه میان تو و او دشمنی است گویا او دوستی صمیمی است، و به آن برخورد نکنند مگر کسانی که صابر باشند، و بر نخورد به آن مگر کسی که صاحب بهره فراوان باشد پیغمبر صلّی اللّٰه علیه و آله صبر کرد بدرجه ای که به او وصله های بزرگی چسباندند و او را به آنها متهم ساختند مثل اینکه به او ساحر و مجنون و کذّاب گفتند .