قال الإمام الصادق عليه السلام:
إِنَّ اَلْكَذِبَةَ لَتَنْقُضُ اَلْوُضُوءَ إِذَا تَوَضَّأَ اَلرَّجُلُ لِلصَّلاَةِ وَ تُفْطِرُ اَلصِّيَامَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّا نَكْذِبُ فَقَالَ ع لَيْسَ هُوَ بِاللَّغْوِ وَ لَكِنَّهُ اَلْكَذِبُ عَلَى اَللَّهِ وَ عَلَى رَسُولِهِ وَ عَلَى اَلْأَئِمَّةِ ص ثُمَّ قَالَ إِنَّ اَلصِّيَامَ لَيْسَ مِنَ اَلطَّعَامِ وَ لاَ مِنَ اَلشَّرَابِ وَحْدَهُ إِنَّ مَرْيَمَ ع قَالَتْ إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً َيْ صَمْتاً فَاحْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ وَ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ وَ لاَ تَحَاسَدُوا وَ لاَ تَنَازَعُوا فَإِنَّ اَلْحَسَدَ يَأْكُلُ اَلْإِيمَانَ كَمَا تَأْكُلُ اَلنَّارُ اَلْحَطَبَ .
به راستی دروغ وضوی شخص نمازگزار را درهم می شکند و روزه را باطل می نماید. پس به امام صادق علیه السلام عرض شد که ما دروغ می گوییم. پس امام علیه السلام فرمود: نه دروغ بیهوده بلکه دروغ بستن بر خدا و پیامبرش و امامان صلوات الله علیهم. پس آنگاه امام علیه السلام فرمود: همانا روزه داری تنها بازداری از خوراک و آشامیدنی نیست؛ چرا که مریم علیها السلام فرمود: «من برای خدای رحمان روزه نذر کرده ام». مریم ، آیه 26 یعنی سکوتی نذر کرده ام پس زبان هایتان را نگهدارید و چشمهانتان را فرو بندید و به یک دیگر حسد نورزید و کشمکش ننمایید؛ چرا که حسد ایمان را می خورد همان گونه که آتش هیزم را می خورد.