حدیث امام صادق (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام الصادق عليه السلام:

اُدْعُ اَللَّهَ لِي أَنْ لاَ يَجْعَلَ رِزْقِي عَلَى أَيْدِي اَلْعِبَادِ فَقَالَ ع أَبَى اَللَّهُ عَلَيْكَ ذَلِكَ إِلاَّ أَنْ يَجْعَلَ أَرْزَاقَ اَلْعِبَادِ بَعْضِهِمْ مِنْ بَعْضٍ وَ لَكِنِ اُدْعُ اَللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ رِزْقَكَ عَلَى أَيْدِي خِيَارِ خَلْقِهِ فَإِنَّهُ مِنَ اَلسَّعَادَةِ وَ لاَ يَجْعَلَهُ عَلَى أَيْدِي شِرَارِ خَلْقِهِ فَإِنَّهُ مِنَ اَلشَّقَاوَةِ .

ابو عبیده به امام صادق علیه السلام عرض کرد: برایم از خدا بخواه که روزی ام را به دست بندگان نسپارد. امام علیه السلام فرمود: خواسته خداوند جز این نباشد که روزی بندگان را به دست یک دیگر سپارد ولی از خدا بخواه که روزی تو را به دست بندگان شایسته اش نهد که به راستی این، نیک بختی است و روزی تو را به دست بندگان ناشایست ننهد که به راستی این، نگون بختی است.