قال الإمام زين العابدين عليه السلام:
أَيُّهَا اَلنَّاسُ اِتَّقُوا اَللَّهَ وَ اِعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ فَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً وَ يُحَذِّرُكُمُ اَللّهُ نَفْسَهُ وَيْحَكَ يَا اِبْنَ آدَمَ اَلْغَافِلَ وَ لَيْسَ مَغْفُولاً عَنْهُ إِنَّ أَجَلَكَ أَسْرَعُ شَيْ ءٍ إِلَيْكَ قَدْ أَقْبَلَ نَحْوَكَ حَثِيثاً يَطْلُبُكَ وَ يُوشِكُ أَنْ يُدْرِكَكَ فَكَأَنْ قَدْ أَوْفَيْتَ أَجَلَكَ وَ قَدْ قَبَضَ اَلْمَلَكُ رُوحَكَ وَ صُيِّرْتَ إِلَى قَبْرِكَ وَحِيداً فَرَدَّ إِلَيْكَ رُوحَكَ وَ اِقْتَحَمَ عَلَيْكَ مَلَكَاكَ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ لِمُسَاءَلَتِكَ وَ شَدِيدِ اِمْتِحَانِكَ أَلاَ وَ إِنَّ أَوَّلَ مَا يَسْأَلاَنِكَ عَنْ رَبِّكَ اَلَّذِي كُنْتَ تَعْبُدُهُ وَ عَنْ نَبِيِّكَ اَلَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكَ وَ عَنْ دِينِكَ اَلَّذِي كُنْتَ تَدِينُ بِهِ وَ عَنْ كِتَابِكَ اَلَّذِي كُنْتَ تَتْلُوهُ وَ عَنْ إِمَامِكَ اَلَّذِي كُنْتَ تَتَوَلاَّهُ وَ عَنْ عُمُرِكَ فِيمَا أَفْنَيْتَ وَ عَنْ مَالِكَ مِنْ أَيْنَ اِكْتَسَبْتَهُ وَ فِيمَا أَنْفَقْتَهُ فَخُذْ حِذْرَكَ وَ اُنْظُرْ لِنَفْسِكَ وَ أَعِدَّ اَلْجَوَابَ قَبْلَ اَلاِمْتِحَانِ وَ اَلْمُسَاءَلَةِ وَ اَلاِخْتِبَارِ فَإِنْ تَكُ مُؤْمِناً عَارِفاً بِدِينِكَ مُتَّبِعاً لِلصَّادِقِينَ مُوَالِياً لِأَوْلِيَاءِ اَللَّهِ لَقَّاكَ اَللَّهُ حُجَّتَكَ وَ أَنْطَقَ لِسَانَكَ بِالصَّوَابِ فَأَحْسَنْتَ اَلْجَوَابَ وَ بُشِّرْتَ بِالْجَنَّةِ وَ اَلرِّضْوَانِ مِنَ اَللَّهِ وَ اِسْتَقْبَلَتْكَ اَلْمَلاَئِكَةُ بِالرَّوْحِ وَ اَلرَّيْحَانِ وَ إِنْ لَمْ تَكُنْ كَذَلِكَ تَلَجْلَجَ لِسَانُكَ وَ دَحَضَتْ حُجَّتُكَ وَ عَيِيتَ عَنِ اَلْجَوَابِ وَ بُشِّرْتَ بِالنَّارِ وَ اِسْتَقْبَلَتْكَ مَلاَئِكَةُ اَلْعَذَابِ بِنُزُلٍ مِنْ حَمِيمٍ وَ تَصْلِيَةِ جَحِيمٍ وَ اِعْلَمْ يَا اِبْنَ آدَمَ أَنَّ مَا وَرَاءَ هَذَا أَعْظَمُ وَ أَفْظَعُ وَ أَوْجَعُ لِلْقُلُوبِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ ذلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ اَلنّاسُ وَ ذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ يَجْمَعُ اَللَّهُ فِيهِ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِين يَوْمَ يُنْفَخُ فِي اَلصُّورِ وَ يُبَعْثَرُ فِيهِ اَلْقُبُورُ ذَلِكَ يَوْمُ اَلْآزِفَةِ إِذِ اَلْقُلُوبُ لَدَى اَلْحَناجِرِ كاظِمِينَ ذَلِكَ يَوْمٌ لاَ تُقَالُ فِيهِ عَثْرَةٌ وَ لاَ تُؤْخَذُ مِنْ أَحَدٍ فِدْيَةٌ وَ لاَ تُقْبَلُ مِنْ أَحَدٍ مَعْذِرَةٌ وَ لاَ لِأَحَدٍ فِيهِ مُسْتَقْبَلُ تَوْبَةٍ لَيْسَ إِلاَّ اَلْجَزَاءَ بِالْحَسَنَاتِ وَ اَلْجَزَاءَ بِالسَّيِّئَاتِ فَمَنْ كَانَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَمِلَ فِي هَذِهِ اَلدُّنْيَا مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ وَجَدَهُ وَ مَنْ كَانَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَمِلَ فِي هَذِهِ اَلدُّنْيَا مِثْقَالَ ذَرَّةٍ مِنْ شَرٍّ وَجَدَهُ فَاحْذَرُوا أَيُّهَا اَلنَّاسُ مِنَ اَلذُّنُوبِ وَ اَلْمَعَاصِي مَا قَدْ نَهَاكُمُ اَللَّهُ عَنْهَا وَ حَذَّرَكُمُوهَا فِي اَلْكِتَابِ اَلصَّادِقِ وَ اَلْبَيَانِ اَلنَّاطِقِ وَ لاَ تَأْمَنُوا مَكْرَ اَللَّهِ وَ تَدْمِيرَهُ عِنْدَ مَا يَدْعُوكُمُ اَلشَّيْطَانُ اَللَّعِينُ إِلَيْهِ مِنْ عَاجِلِ اَلشَّهَوَاتِ وَ اَللَّذَّاتِ فِي هَذِهِ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ اَللَّهَ يَقُولُ إِنَّ اَلَّذِينَ اِتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ اَلشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ وَ أَشْعِرُوا قُلُوبَكُمْ خَوْفَ اَللَّهِ وَ تَذَكَّرُوا مَا قَدْ وَعَدَكُمْ فِي مَرْجِعِكُمْ إِلَيْهِ مِنْ حُسْنِ ثَوَابِهِ كَمَا قَدْ خَوَّفَكُمْ مِنْ شَدِيدِ عِقَابِهِ فَإِنَّهُ مَنْ خَافَ شَيْئاً حَذِرَهُ وَ مَنْ حَذِرَ شَيْئاً تَرَكَهُ وَ لاَ تَكُونُوا مِنَ اَلْغَافِلِينَ اَلْمَائِلِينَ إِلَى زَهْرَةِ اَلْحَيَاةِ اَلدُّنْيَا اَلَّذِينَ مَكَرُوا اَلسَّيِّئَاتِ وَ قَدْ قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى أَ فَأَمِنَ اَلَّذِينَ مَكَرُوا اَلسَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اَللّهُ بِهِمُ اَلْأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ اَلْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ. أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ. أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى تَخَوُّفٍ فَاحْذَرُوا مَا حَذَّرَكُمُ اَللَّهُ بِمَا فَعَلَ بِالظَّلَمَةِ فِي كِتَابِهِ وَ لاَ تَأْمَنُوا أَنْ يُنْزِلَ بِكُمْ بَعْضَ مَا تَوَعَّدَ بِهِ اَلْقَوْمَ اَلظَّالِمِينَ فِي كِتَابِهِ لَقَدْ وَعَظَكُمُ اَللَّهُ بِغَيْرِكُمْ وَ إِنَّ اَلسَّعِيدَ مَنْ وُعِظَ بِغَيْرِهِ وَ لَقَدْ أَسْمَعَكُمُ اَللَّهُ فِي كِتَابِهِ مَا فَعَلَ بِالْقَوْمِ اَلظَّالِمِينَ مِنْ أَهْلِ اَلْقُرَى قَبْلَكُمْ حَيْثُ قَالَ وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِين وَ قَالَ فَلَمّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُون يَعْنِي يَهْرُبُونَ قَالَ لا تَرْكُضُوا وَ اِرْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُون فَلَمَّا أَتَاهُمُ اَلْعَذَابُ قالُوا يا وَيْلَنا إِنّا كُنّا ظالِمِينَ فَإِنْ قُلْتُمْ أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنَّ اَللَّهَ إِنَّمَا عَنَى بِهَذَا أَهْلَ اَلشِّرْكِ فَكَيْفَ ذَاكَ وَ هُوَ يَقُولُ وَ نَضَعُ اَلْمَوازِينَ اَلْقِسْطَ لِيَوْمِ اَلْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ اِعْلَمُوا عِبَادَ اَللَّهِ أَنَّ أَهْلَ اَلشِّرْكِ لاَ تُنْصَبُ لَهُمُ اَلْمَوَازِينُ وَ لاَ تُنْشَرُ لَهُمُ اَلدَّوَاوِينُ وَ إِنَّمَا يُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ زُمَراً وَ إِنَّمَا تُنْصَبُ اَلْمَوَازِينُ وَ تُنْشَرُ اَلدَّوَاوِينُ لِأَهْلِ اَلْإِسْلاَمِ فَاتَّقُوا اَللَّهَ عِبَادَ اَللَّهِ وَ اِعْلَمُوا أَنَّ اَللَّهَ تَعَالَى لَمْ يُحِبَّ زَهْرَةَ اَلدُّنْيَا لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِهِ وَ لَمْ يُرَغِّبْهُمْ فِيهَا وَ فِي عَاجِلِ زَهْرَتِهَا وَ ظَاهِرِ بَهْجَتِهَا فَإِنَّمَا خَلَقَ اَلدُّنْيَا وَ خَلَقَ أَهْلَهَا لِيَبْلُوَهُمْ فِيهَا أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً لِآخِرَتِهِ وَ اَيْمُ اَللَّهِ لَقَدْ ضُرِبَتْ لَكُمْ فِيهِ اَلْأَمْثَالُ وَ صُرِفَتِ اَلْآيَاتُ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ فَكُونُوا أَيُّهَا اَلْمُؤْمِنُونَ مِنَ اَلْقَوْمِ اَلَّذِينَ يَعْقِلُونَ وَ لا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّهِ وَ اِزْهَدُوا فِيمَا زَهَّدَكُمُ اَللَّهُ فِيهِ مِنْ عَاجِلِ اَلْحَيَاةِ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ اَللَّهَ يَقُولُ وَ قَوْلُهُ اَلْحَقَّ إِنَّما مَثَلُ اَلْحَياةِ اَلدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ اَلسَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ اَلْأَرْضِ مِمّا يَأْكُلُ اَلنّاسُ وَ اَلْأَنْعامُ حَتّى إِذا أَخَذَتِ اَلْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ اِزَّيَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَيْها أَتاها أَمْرُنا لَيْلاً أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصِيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ اَلْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ وَ لاَ تَرْكَنُوا إِلَى اَلدُّنْيَا فَإِنَّ اَللَّهَ قَالَ لِمُحَمَّدٍ ص وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى اَلَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ اَلنّارُ إِلَى هَذِهِ اَلدُّنْيَا وَ مَا فِيهَا رُكُونَ مَنِ اِتَّخَذَهَا دَارَ قَرَارٍ وَ مَنْزِلَ اِسْتِيطَانٍ فَإِنَّهَا دَارُ قُلْعَةٍ وَ مَنْزِلُ بُلْغَةٍ وَ دَارُ عَمَلٍ فَتَزَوَّدُوا اَلْأَعْمَالَ اَلصَّالِحَةَ قَبْلَ تَفَرُّقِ أَيَّامِهَا وَ قَبْلَ اَلْإِذْنِ مِنَ اَللَّهِ فِي خَرَابِهَا فَكَانَ قَدْ أَخْرَبَهَا اَلَّذِي عَمَرَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ اِبْتَدَأَهَا وَ هُوَ وَلِيُّ مِيرَاثِهَا وَ أَسْأَلُ اَللَّهَ لَنَا وَ لَكُمُ اَلْعَوْنَ عَلَى تَزَوُّدِ اَلتَّقْوَى وَ اَلزُّهْدِ فِي اَلدُّنْيَا جَعَلَنَا اَللَّهُ وَ إِيَّاكُمْ مِنَ اَلزَّاهِدِينَ فِي عَاجِلِ هَذِهِ اَلْحَيَاةِ اَلدُّنْيَا اَلرَّاغِبِينَ فِي آجِلِ ثَوَابِ اَلْآخِرَةِ فَإِنَّمَا نَحْنُ لَهُ وَ بِهِ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ.
از امام سید العابدین علی بن حسین علیهما السلام در تفصیل این معانی روایت شده است - نصیحت آن حضرت علیه السلام به یاران و شیعیانش و یادآوری به آنان در هر جمعه -ای مردم از خداوند بپرهیزید و آگاه باشید که به سوی او بازمی گردید و هر کسی کردار نیک و بدش را در برابر خویش خواهد یافت اگر چه دوست دارد بین او و کار ناپسندش فاصله ای دور باشد. خدای، شما را از خویش پرهیز داد. وای بر تو ای آدمیزاده غفلت ورز که از تو غافل نیستند، به درستی مرگ به سوی تو، بیش از هر چیز دیگری شتاب گرفته، به راستی که شتابان به تو روی آورده، تو را می جوید و نزدیک است که تو را در رباید؛ پس به تحقیق، عمرت به سر آید و فرشته مرگ جانت را برباید و تنها به گورت خواهی رفت؛ پس جانت به تو بازگردانده شود و بی خواست تو دو فرشته نکیر و منکر بر تو درآیند برای بازپرسی و آزمونی سخت. هان اولین پرسش از تو، در باره پروردگار توست که او را می پرستیدی و از پیامبری که به سویت فرستاده شده بود و دینی که بدان گرویده بودی -و کتابی که می خواندی و امامی که رهرو او بودی و عمرت که در چه کار به پایان رساندی و دارایی تو که از چه راهی به دست آوردی و در چه راهی خرج کردی. بر حذر باش و مواظب خود باش و پیش از آزمون و پرسش و خبرگیری، پاسخ را آماده کن. پس اگر مومن و آگاه به دین خویش، پیرو راست پیشه گان، دوستدار اولیا خدای باشی، خدای، برهانش را در دسترس تو بگذارد و زبانت را به درست گویا سازد تا اینکه نیکو پاسخی دهی و به بهشت و خشنودی خدای بشارت داده شوی و فرشتگان با مهر و نشاط به استقبال تو آیند و اگر این گونه نباشی، زبانت به لکنت افتد و برهان تو بی ارزش گردد و از پاسخ عاجز گردی و تو را به آتش دوزخ خبر دهند و فرشتگان عذاب با گدازه جوشان و کشاندن تو به سوی شعله های دوزخ، به استقبالت آیند. ای فرزند آدم، آگاه باش به راستی فراسوی این روز، هنگامه رستاخیز است که بزرگتر، دهشتناک تر و دردناک تر است. آن روز مردم را گرد هم می آورند و آن روز روزی است که جملگی در آن حاضر می شوند. خدای در آن روز پیشینیان و پسینیان را گرد هم می آورد، روزی که در صور دمیده شود و قبور، زیر و رو گردد. این است روز رستاخیز آنگاه که دلها در گلوها تپد و دم فرو برد. آن روز است که از خطایی هم نگذرند و از کسی به جای مجازات، تاوان نگیرند و پوزش کسی نپذیرند و هیچ کس نتواند به توبه روی آرد. نیست چیزی مگر پاداش نیکی و سزای بد. پس هر آن که از مومنان باشد و به قدر ذره ای کار نیکو کرده باشد پاداش آن را بیابد و هر آن که از مومنان باشد و قدر ذره ای کار بد کند سزای آن را بیابد ای مردم از گناهان و عصیان ها که خدای، شما را از آنان نهی کرده و در کتاب راستین و گفتار گویا به دور داشته، بر حذر باشید و آنگاه که شیطان نفرین شده، شما را به شهوتها و لذتهای زودگذر فرا می خواند. از مکر خدای ایمن نباشید. به راستی، -خدای می فرماید: «در حقیقت کسانی که از خدا پروا دارند چون وسوسه ای از جانب شیطان بدیشان رسد خدا را به یاد آورند و به ناگاه بینا شوند» اعراف ، آیه 201 دلهایتان را آکنده از ترس خدای، کنید و نیک پاداشی را که خداوند در بازگشتتان به سویش وعده حتم داده به یاد آرید همان طور که شما را از کیفر سختش قاطعانه ترسانیده است. به راستی هر که از چیزی بترسد از آن پروا کند و هر که از چیزی پروا کند ترکش نماید. از غافلانی که به زرق و برق دنیا روی آورده اند نباشید. و به راستی، خدای تعالی فرمود: «آیا کسانی که تدبیرهای بد می اندیشند ایمن شدند از اینکه خدای آنها را در زمین فرو ببرد یا از جایی که حدس نمی زنند عذاب برایشان بیاید؟ یا در حال رفت و آمدشان گریبان آنان را بگیرد و کاری از دستشان برنیاید؟ یا آنان را در حالی که وحشت زده اند فرو گیرد؟ » نحل ، آیه 45-47 . دوری گزینید از آنچه خدایتان شما را به دور داشته است به آنچه با ظلم پیشه گان کرده و در کتاب خویش بیان نموده است و ایمن نباشید از اینکه خدای بر شما نازل کند آنچه به ظلم کیشان، در کتابش وعده داده است، به درستی، خدای شما را به واسطه دیگران پند داده است و به راستی، نیکبخت آن است که از دیگری پند گیرد و به تحقیق، خدای در کتاب خویش آنچه را که با ظلم پیشگان آبادی های پیشین کرده به گوشتان رسانده آنجا که فرموده: «و پس از آنها، قومی دیگر پدید آوردیم» انبیا ، آیه 11 و فرمود: «پس چون عذاب ما را احساس کردند به ناگاه از آن می گریختند» انبیا ، آیه 12 و فرمود: « هان مگریزید و به سوی آنچه در آن متنعم بودید و به سوی سراهایتان بازگردید. باشد که شما مورد پرسش قرار گیرید انبیا ، آیه 13 . پس چون عذاب به آنان رسید: «گفتند«ای وای بر ما که ما واقعا ستمکار بودیم» انبیا ، آیه 14 ای مردم اگر بگویید: به راستی که منظور خداوند از اینان اهل شرک است این گونه نیست و چگونه این باشد و حال آن که خدای می فرماید: «و ترازوهای داد را در روز رستاخیز می نهیم پس هیچ کس در چیزی ستم نمی بیند و اگر عمل هم وزن دانه خردلی باشد آن را می آوریم و کافی است که ما حساب رس باشیم» انبیا ، آیه 47 . بندگان خدای، آگاه شوید که برای اهل شرک ترازویی نمی گذارند و برای ایشان نامه عملی نمی گشایند و به درستی، فقط دسته دسته رهسپار دوزخ گردند و به تحقیق، نهادن ترازوها و گشودن نامه های اعمال تنها برای مسلمانان است. -پس ای بندگان خدا، از او بپرهیزید و بدانید که خدای تعالی، زینت دنیا را برای هیچ یک از اولیا خویش نمی پسندد و به آن و زیبایی گذرا و طراوت ظاهری اش ترغیب نمی کند و تنها دنیا و اهلش را آفرید تا آنان را بیازماید که کدامین برای آخرت نیکوکارترند و به خدای سوگند که به راستی برایتان مثال ها زدم و آیاتی برای آنان که اندیشه می کنند نقل کردم، پس ای مومنان از گروه اندیشه ور باشید و لا قوه الا بالله. پارسا باشید در آنچه خداوند شما را بی میل خواسته که زندگی زودگذر دنیاست، به درستی خدای می فرماید-و سخنش درست است-«در حقیقت، مثل زندگی دنیا، بسان آبی است که آن را از آسمان فرو ریختیم. پس گیاه زمین-از آنچه مردم و دام ها می خورند-با آن درآمیخت تا آنگاه که زمین پیرایه خود را برگرفت و آراسته گردید و اهل آن پنداشتند که آنان به آن قدرت دارند. شبی یا روزی فرمان ویرانی ما آمد و آن را چنان درویده کردیم که گویی دیروز وجود نداشته است. این گونه نشانه ها ی خود را برای مردمی که اندیشه می کنند به روشنی بیان کردیم» یونس ، آیه 24 و به دنیا تکیه نکنید چرا که خدای به محمد صلی الله علیه و آله فرمود: «و به کسانی که ستم کرده اند متمایل مشوید که آتش دوزخ به شما می رسد» هود ، آیه 113 و به این سرای و آنچه در آن است اعتماد نکنید همانند کسی که آن را سرای همیشگی و اقامتگاه دایمی خویش قرار داده، پس به راستی، این سرای محل کوچ و گذرگاه و جایگاه کردار است، پس پیش از آن که فرصت های کردار نیکو از دست برود و پیش از آن که خدای، اذن در ویرانی دنیا دهد از کردار نیکو توشه بردارید که همان کس که دنیا را از ابتدا آبادش کرده و آغازش نموده است ویرانش سازد که همو صاحب اختیار میراث خویش است. و از خداوند، برای خویش و شما، خواهان یاری در توشه گیری پرهیزگاری و زهد در دنیا هستم، خدای ما و شما را از زهدورزان در زندگی گذرای این دنیا و مشتاقان پاداش آینده آخرت قرار دهد. پس به درستی که تنها از آن اوییم و به او زنده ایم. سلام بر شما و مهر و فزونی خدای، نصیب تان باد .