قال الإمام حسن عليه السلام:
إِنَّ مَنْ طَلَبَ اَلْعِبَادَةَ تَزَكَّى لَهَا إِذَا أَضَرَّتِ اَلنَّوَافِلُ بِالْفَرِيضَةِ فَارْفُضُوهَا اَلْيَقِينُ مَعَاذٌ لِلسَّلاَمَةِ مَنْ تَذَكَّرَ بُعْدَ اَلسَّفَرِ اِعْتَدَّ وَ لاَ يَغُشُّ اَلْعَاقِلُ مَنِ اِسْتَنْصَحَهُ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ اَلْمَوْعِظَةِ حِجَابُ اَلْعِزَّةِ قَطَعَ اَلْعِلْمُ عُذْرَ اَلْمُتَعَلِّمِينَ كُلُّ مُعَاجَلٍ يَسْأَلُ اَلنَّظِرَةَ وَ كُلُّ مُؤَجَّلٍ يَتَعَلَّلُ بِالتَّسْوِيفِ.
همانا، هر که خواهان عبادت است خود را برای انجام آن پاکسازی کند. هر گاه مستحبات به واجبات آسیب رساند، آنها را ترک کنید. یقین پناهگاه سلامتی است. هر که دوری سفر قیامت را به یاد آرد خود را آماده نماید. خردمند به کسی که از او اندرز خواهد خیانت نکند. میان شما و موعظه، پرده ای از غفلت است. علم و دانش راه عذر جویندگان دانش را بسته است. از هر که شتابان چیزی خواهند مهلت خواهد و آن را که مهلت داده اند امروز و فردا کند.