قال الإمام عليّ عليه السلام:
اِعْلَمُوا عِبَادَ اَللَّهِ أَنَّ اَلتَّقْوَى حِصْنٌ حَصِينٌ وَ اَلْفُجُورَ حِصْنٌ ذَلِيلٌ لاَ يَمْنَعُ أَهْلَهُ وَ لاَ يُحْرِزُ مَنْ لَجَأَ إِلَيْهِ أَلاَ وَ بِالتَّقْوَى تُقْطَعُ حُمَةُ اَلْخَطَايَا وَ بِالصَّبْرِ عَلَى طَاعَةِ اَللَّهِ يُنَالُ ثَوَابُ اَللَّهِ وَ بِالْيَقِينِ تُدْرَكُ اَلْغَايَةُ اَلْقُصْوَى عِبَادَ اَللَّهِ إِنَّ اَللَّهَ لَمْ يَحْظُرْ عَلَى أَوْلِيَائِهِ مَا فِيهِ نَجَاتُهُمْ إِذْ دَلَّهُمْ عَلَيْهِ وَ لَمْ يُقَنِّطْهُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ لِعِصْيَانِهِمْ إِيَّاهُ إِنْ تَابُوا إِلَيْهِ.
ای بندگان خدا بدانید پرهیزگاری دژی است استوار و بزهکاری دژی است سست و نااستوار که ساکنانش را از آسیب نگاهبان نباشد و پناهندگانش را در امان ندارد. بدانید در اثر پرهیزگاری نیش زهرآگین خطاها کنده شود و در پرتو پایداری بر طاعت خداست که به پاداش الهی توان دست یافت و در سایه یقین به آن هدف عالی توان رسید. ای بندگان خدا بدانید که خداوند وسیله نجات را از دوستان خود دریغ نداشته؛ زیرا آنان را به آن راهنمایی نموده و آنها را از رحمت خویش نومید نساخته تا اگر آنان مرتکب گناه شدند به سوی او بازگردند.