قال الإمام الصادق عليه السلام:
وَ مِنْ غَيْرِهِ مِنَ اَلْكُتُبِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَرَّ اَلْمَسِيحُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي أَرْضِ فَلاَةٍ وَ مَعَهُ أَصْحَابُهُ فَنَظَرَ إِلَى مَالٍ مَرْكُوزٍ فَنَظَرَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّهُ اَلْمَوْتُ فَجُوزُوا فَجَازُوا وَ تَخَلَّفَ ثَلاَثَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ عِنْدَ اَلْمَالِ فَقَالُوا لِبَعْضِهِمْ اِمْضِ إِلَى هَذِهِ اَلْمَدِينَةِ فَإِنَّهَا بِالْقُرْبِ فَابْتَعْ لَنَا مِنْهَا طَعَاما فَإِنَّا جِيَاعٌ حَتَّى إِذَا جِئْتَ قَسَمْنَا اَلْمَالَ فِيمَا بَيْنَنَا فَلَمَّا أَنْ مَضَى اَلرَّجُلُ فَقَالَ اَلرَّجُلاَنِ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ يَا أَبَا فُلاَنٍ لَوْ كَانَ اَلْمَالُ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ مَا كَانَ أَجْوَدَ وَ أَوْفَى فَاتَّفَقَا عَلَى أَنْ يَقْتُلاَ اَلرَّجُلَ إِذَا اِنْصَرَفَ إِلَيْهِمَا قَالَ اَلرَّجُلُ وَ هُوَ يَمْضِي إِلَى اَلسُّوقِ لِيَبْتَاعَ لَهُمُ اَلطَّعَامَ لَوْ كَانَ هَذَا اَلْمَالُ لِي وَحْدِي لَكَانَ أَوْفَقَ فَاعْتَزَمَ عَلَى أَنْ يَشْتَرِيَ سَمّا يَسُمُّ اَلطَّعَامَ فَفَعَلَ وَ اِنْصَرَفَ إِلَيْهِمَا بِالطَّعَامِ فَلَمَّا أَنْ نَظَرَا إِلَيْهِ وَثَبَا بِهِ وَ قَتَلاَهُ وَ جَلَسَا يَأْكُلاَنِ اَلطَّعَامَ فَحِينَ اِسْتَقَرَّ فِي أَجْوَافِهِمَا مَاتَا جَمِيعا وَ اِنْصَرَفَ اَلْمَسِيحُ مِنَ اَلْمَوْضِعِ اَلَّذِي كَانَ مَضَى إِلَيْهِ فَوَقَفَ عَلَى اَلْمَالِ وَ هُمْ صَرْعَى حَوْلَهُ فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنَّهُ اَلْمَوْتُ جُوزُوا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:حضرت مسیح علیه السّلام به همراه اصحابش از زمینی خشک و بی آب و علف عبور می کرد، نظرش به مالی بدون صاحب و رها شده افتاد، رو به اصحابش نموده و فرمود:این مرگ است، از آن بگذرید، اصحاب به غیر از سه نفر از آن گذشتند.آن دو به یک نفرشان گفتند:به این شهر نزدیک برو و برای ما غذایی بخر که ما گرسنه ایم، تا وقتی برگشتی مال را بین خود تقسیم کنیم.چون آن مرد رفت، یکی از آن دو به رفیقش گفت: فلانی، اگر مال بین من و تو تقسیم شود بهتر است، مرد در حالی که برای خرید غذا به بازار می رفت با خود گفت:اگر این مال برای خودم تنها باشد مطلوبتر است، و قصد کرد که سمّی بخرد و در غذا بریزد، این کار را کرد و با غذا به طرف آن دو برگشت، چون آن دو او را دیدند به رویش جهیدند و او را کشتند، و هر دو شروع به خوردن غذا کردند، هنگامی که غذا وارد معدۀ آنان شد آن دو نیز مردند، حضرت عیسی علیه السّلام بار دیگر از همان محل بازگشت، بالای سر مال ایستاد در حالی که دست نخورده بود، و آنان اطرافش افتاده بودند، فرمود:به شما نگفتم این مرگ است، از آن بگذرید؟