حدیث امام رضا (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام الرضاء عليه السلام:

خَمْسٌ مَنْ لَمْ تَكُنْ فِيهِ فَلاَ تَرْجُوهُ لِشَيْ ءٍ مِنَ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ مَنْ لَمْ تَعْرِفِ اَلْوَثَاقَةَ فِي أَرُومَتِهِ وَ اَلْكَرَمَ فِي طِبَاعِهِ وَ اَلرَّصَانَةَ فِي خُلُقِهِ وَ اَلنُّبْلَ فِي نَفْسِهِ وَ اَلْمَخَافَةَ لِرَبِّهِ.

هر که پنج چیز را دارا نباشد به دنیا و آخرت او امیدی نرود؛ ریشه ای محکم در خویش که به آن دست آویزد و بخشندگی در طینتش و استواری در اخلاقش و نجابتی در نهادش و بیمناکی از پروردگارش را در خود سراغ نداشته باشد.