قال الإمام الصادق عليه السلام:
وَ قَالَ ع لِلْمُفَضَّلِ أُوصِيكَ بِسِتِّ خِصَالٍ تُبْلِغُهُنَّ شِيعَتِي قُلْتُ وَ مَا هُنَّ يَا سَيِّدِي قَالَ ع أَدَاءُ اَلْأَمَانَةِ إِلَى مَنِ اِئْتَمَنَكَ وَ أَنْ تَرْضَى لِأَخِيكَ مَا تَرْضَى لِنَفْسِكَ وَ اِعْلَمْ أَنَّ لِلْأُمُورِ أَوَاخِرَ فَاحْذَرِ اَلْعَوَاقِبَ وَ أَنَّ لِلْأُمُورِ بَغَتَاتٍ فَكُنْ عَلَى حَذَرٍ وَ إِيَّاكَ وَ مُرْتَقَى جَبَلٍ سَهْلٍ إِذَا كَانَ اَلْمُنْحَدَرُ وَعْراً وَ لاَ تَعِدَنَّ أَخَاكَ وَعْداً لَيْسَ فِي يَدِكَ وَفَاؤُهُ .
امام صادق علیه السلام به مفضل فرمود: تو را به شش صفت سفارش می کنم که به شیعیانم برسانی. عرض کردم: سرورم آنها کدامند؟ امام علیه السلام فرمود: بازپردازی امانت به آن کس که تو را امانتی سپرده و اینکه هر آنچه برای خود می پسندی برای برادرت نیز بپسندی و بدان که کارها را پایانی است؛ پس، از پایان کارها پروا دار و برای کارها غافل گیری هایی باشد؛ پس برحذر باشد و مباد تو را که از کوهی بالا بروی که بالا رفتن از آن آسان و بازگشت دشوار است و به برادرت وعده ای مده که توان انجامش را نداشته باشی.