قال الإمام الصادق عليه السلام:
لاَ تَكُونُ اَلصَّدَاقَةُ إِلاَّ بِحُدُودِهَا فَمَنْ كَانَتْ فِيهِ هَذِهِ اَلْحُدُودُ أَوْ شَيْ ءٌ مِنْهُ وَ إِلاَّ فَلاَ تَنْسُبْهُ إِلَى شَيْ ءٍ مِنَ اَلصَّدَاقَةِ فَأَوَّلُهَا أَنْ تَكُونَ سَرِيرَتُهُ وَ عَلاَنِيَتُهُ لَكَ وَاحِدَةً وَ اَلثَّانِيَةُ أَنْ يَرَى زَيْنَكَ زَيْنَهُ وَ شَيْنَكَ شَيْنَهُ وَ اَلثَّالِثَةُ أَنْ لاَ تُغَيِّرَهُ عَلَيْكَ وِلاَيَةٌ وَ لاَ مَالٌ وَ اَلرَّابِعَةُ لاَ يَمْنَعُكَ شَيْئاً تَنَالُهُ مَقْدُرَتُهُ وَ اَلْخَامِسَةُ وَ هِيَ تَجْمَعُ هَذِهِ اَلْخِصَالَ أَنْ لاَ يُسْلِمَكَ عِنْدَ اَلنَّكَبَاتِ.
دوستی برقرار نشود مگر با شرایطش. پس هر کس را که تمام شرایط یا بخشی از آنها را دارا بود دوست شمار و گر نه هیچ گونه دوستی را به او نسبت مده. نخستین شرط آن باشد که نهان و عیانش برای تو یکی باشد و دوم اینکه زیبایی تو را زیبایی خویش و زشتی تو را زشتی خویش داند و سوم اینکه مقام و دارایی رفتارش را با تو دگرگون ننماید. و چهارم اینکه در حد توان چیزی را از تو مضایقه نکند و پنجمین شرط که همه ویژگی ها را داراست این است که هنگام سختی تو را رها نکند.