قال الإمام عليّ عليه السلام:
اَلنِّعْمَةُ مَوْصُولَةٌ بِالشُّكْرِ وَ اَلشُّكْرُ مَوْصُولٌ بِالْمَزِيدِ وَ هُمَا مَقْرُونَانِ فِي قَرْنٍ فَلَنْ يَنْقَطِعَ اَلْمَزِيدُ مِنَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ حَتَّى يَنْقَطِعَ اَلشُّكْرُ مِنَ اَلشَّاكِر
نعمت به شکر متّصل شده و شکر به فزونی، و این دو به یک رشته بسته شده اند.پس فزونی از طرف خداوند بریده نمی شود مگر آنگاه که شکر شکر کننده بریده شود.