۲ فروردین
شماره ۱۰۴۴۷
امام صادق (ع)
قال الإمام الصادق عليه السلام:
اَلْمُؤْمِنُ بَيْنَ مَخَافَتَيْنِ ذَنْبٍ قَدْ مَضَى لاَ يَدْرِي مَا يَصْنَعُ اَللَّهُ فِيهِ وَ عُمُرٍ قَدْ بَقِيَ لاَ يَدْرِي مَا يَكْتَسِبُ فِيهِ مِنَ اَلْمَهَالِكِ فَهُوَ لاَ يُصْبِحُ إِلاَّ خَائِفاً وَ لاَ يُمْسِي إِلاَّ خَائِفاً وَ لاَ يُصْلِحُهُ إِلاَّ اَلْخَوْفُ.
مومن بین دو هراس باشد: گناه گذشته ای که نمی داند خداوند در باره آن با او چه می کند و عمر باقیمانده ای که نمی داند در چه مهلکه هایی گرفتار می آید. پس او شب را به صبح نمی رساند. 40 - 1 و صبح را شب نمی کند جز آن که ترسان است و او را جز هراس، اصلاح نکند.