قال الإمام الصادق عليه السلام:
لاَ تَعُدَّنَّ مُصِيبَةً أُعْطِيتَ عَلَيْهَا اَلصَّبْرَ وَ اِسْتَوْجَبْتَ عَلَيْهَا مِنَ اَللَّهِ ثَوَاباً بِمُصِيبَةٍ إِنَّمَا اَلْمُصِيبَةُ أَنْ يُحْرَمَ صَاحِبُهَا أَجْرَهَا وَ ثَوَابَهَا إِذَا لَمْ يَصْبِرْ عِنْدَ نُزُولِهَا.
مصیبتی را که شکیب آن به تو داده شده و به خاطر آن مصیبت پاداشی از جانب خداوند بر تو لازم شده را مصیبت مشماری. به راستی مصیبت آن است که با پیش آمدن آن، مصیبت زده با ناشکیبایی، از اجر و پاداش مصیبت محروم ماند.